اطلاعیه ویژه
آخرین اخبار
کد خبر: ٩٥٠٦
تعداد بازدید : محافظت شده
تعداد دیدگاه ها : بدون دیدگاه
نویسنده : عمومی
بحران آب در لامرد و مُهر جدی است!

مُهرستان / سرویس تحلیلی » امروزه مشکلات زیست محیطی نظیر گرمایش جهانی معضل ریز گردها و بحران کمبود آب دیگر دغدغه هایی فانتزی نیستند بلکه واقعیاتی عریان در برابر ما ایستاده اند اما ظاهرا علی رغم اینکه می دانیم کسی اقدامی نمی کند با همه انتقاد می کنند و کسی از راه حل ها نمی گوید.…

مُهرستان / سرویس تحلیلی » امروزه مشکلات زیست محیطی نظیر گرمایش جهانی معضل ریز گردها و بحران کمبود آب دیگر دغدغه هایی فانتزی نیستند بلکه واقعیاتی عریان در برابر ما ایستاده اند اما ظاهرا علی رغم اینکه می دانیم کسی اقدامی نمی کند با همه انتقاد می کنند و کسی از راه حل ها نمی گوید. درست است که حل خیلی از مسایل دست ما نیست ولی آیا براستی هیچ کاری از ما ساخته نیست؟ شاید در بحث ریز گردها یا گرمایش جهانی نیاز به همگرایی کشورها و تصمیم گیرندگان کلان باشد اما در خصوص موضوع آب وضعیت بگونه ای دیگر است.

 البته به محض مطرح شدن بحث آب، ذهن ها بلافاصله به سمت پرکردن چاه های غیر مجاز می رود که البته راه حل آخر می باشد ولی آیا با اینکار مشکل حل می شود؟ براستی میزان برداشت آب توسط چاه های مجاز چقدر است؟ آیا کشاورزی باید به این شیوه ادامه پیدا کنند؟ آیا صاحبان چاه های دارای پروانه مسولانه با آب رفتار می کنند؟ پاسخ بسیاری از سوال ها منفی است. ادارات امور آب و ادارات برق مگر زیر مجموعه وزارت نیرو نیستند؟ حال ببینید امور آب سعی در محدود نمودن برداشت دارد و یا اداره برق بخشنامه ای مبنی بر اینکه در صورت عدم استفاده در ساعت پیک، بهای برق مصرفی چاه ها رایگان محاسبه می شود؟ اینچنین ناهماهنگی ها در زیر مجموعه یک وزارتخانه چگونه قابل توجیه است؟

باغ داری جایگزین کشاورزی شود

 واقعیت آن است که ۹۶ درصد آب شرب این منطقه در بخش کشاورزی مصرف می شود_آن هم به شکلی غیر مسئولانه، بنابراین باید بازنگری دقیقی در خصوص شیوه های کشت، آبیاری و میزان سطح زیر کشت و همچنین لزوم اولویت بندی مصرف انجام شود. آیا کشاورزی به صلاح است و یا اینکه با جایگزینی باغ داری بجای کشاورزی که مصرف آب را به یک سوم را کاهش داده و اشتغال چند برابری نسبت به کشاورزی را ایجاد خواهد کرد؟ کاری که با دارا بودن از فواید زیست محیطی بسیار در مقایسه با کشاورزی، نظیر ایجاد پوشش سبز دائمی و ایجاد سایه بر بستر خاک که از تبخیر بیش از حد پیشگیری می کند و با قرار گرفتن در معرض باد و کاهش سرعت باد از ایجاد ریز گردها و فرسایش خاک پیش گیری می کند.

با جلوگیری از ایجاد روان آب و کاهش سرعت آب در حین بارندگی، باعث افزایش جذب آب می شود. پس نتیجه می گیریم، با یک تغییر کوچک از کشاورزی به باغداری، تغییری بزرگ حاصل می شود. نمونه اثبات شده آن نخلستان‌های بزرگ شهرستان مُهر به طول بیش از پنجاه کیلومتر است. اکثر چاه های آن باعمق کمتر از پانزده تا بیست متر در دو دهه اخیر حدود دو متر افت داشته اند. این در حالی است که چاه های دشت اسیر از دهه شصت تا دهه نود از ده متر به بالای پنحاه و هفتاد متر رسیده است، چرا که برداشت بیشتر در بخش کشاورزی و رها شدن بدون پوشش زمین بعد از برداشت باعث هدر رفت شدید آب شده است. اما در نخلستان‌ها به علت وجود پوشش گیاهی و برداشت کمتر، افت سفره ها بسیار کمتر بوده است، زیرا که به علت ناهموارسازی خاک و ایجاد سیل بندها توسط باغداران بیشر آب باران به زمین تزریق شده و این موضوع را به راحتی از شیارهای حاشیه رودخانه شور هم می توان دریافت.

 شیارهای ضلع غربی عموما عمیق و وسیع بوده که نشان دهنده ورود حجم زیاد آب در فصل بارش است و این در حالی است که شیارهای ضلع شرقی یعنی سمت نخلستان، عموما کوچک و باریک که نشان دهنده حجم ناچیز آب ورودی از آنها به رود خانه است. پس حفظ این گستره سبز و پوشش گیاهی به عنوان عاملی موثر در پیشگیری از فرسایش خاک و تاثیر گذاری در افزایش تزریق به سفره های آب زیرزمینی یک اولویت است.

شادمان از آمار برداشت گندم نباشیم!

 ما شادمان از آمار برداشت گندم در سطح شهرستان هستیم، حال آنکه با احتساب نه هزار متر مکعب آب برای هر هکتار و کشت بیش از هزار هکتار گندم در سال گذشته، معادل نود میلیون متر مکعب آب مصرف شده است در حالی که خروجی آب از حاشیه‌ی فرودگاه لامرد حدود شصت میلیون متر مکعب می باشد. در کنار این برداشت آیا نباید فکری به حال این حجم بزرگ روان آب شود؟ راه حل ها همگی در دسترس اند، چرا که نیاز به تکنولوژی های پیشرفته ای ندارند.  ناهموار سازی سطوح دشت ها برای پیش گیری از تشکیل روان آب، اولین راه حل است. مسدود نمودن سرشاخه های بزرگ بوسیله طرح های آبخوان داری و حتی شیارهای کوچک متصل به رود خانه شور با مصالح طبیعی مثل سنگ و شاخه های بریده که باعث عبور آرام آب و ته نشین شدن تدریجی آبرفت ها که باعث بازیافت زمین و خاک می گردد، راه حلی ساده و در دسترس است.

با آگاه سازی مردم نسبت به خطر پیش رو و جدی بودن مساله می توان کارهای بیشتری انجام داد، به طور مثال سطح شهر مُهر بالغ بر پانصد هکتار می باشد که هشتاد درصد آن چه بام خانه ها و کف حیاط ها و چه معابر شهر با سیمان و یا آسفالت و مصالح دیگر پوشیده شده و تمام آب حاصل از باران تبدیل به روان آب شده و به رودخانه ریخته می شود. اگر مینیمم بارندگی یعنی ۲۰۰ میلی متر سالانه را در نظر بگیریم، رقمی معادل یک میلیون متر مکعب (برابر با کل آب پشت سد تنگ مُهر) خواهد شد. اگر واقع بینانه قبول داریم که در ساخت از جمع قطره ها پدید می آیند، چرا فکری به حال استفاده از این حجم آب نمی شود؟!

 باز هم راه حل ساده است، نیاکان ما به عنوان ساکنان مناطق گرم، تکنیک آب انبار را ابداع کردند. ابداعی که تا یک دهه قبل و پیش از فراگیر شدن استفاده از دست گل های آب شیرین کن تامین کننده نیاز آبی در آنان بود. با میانگین بارش ۲۵۰ میلی متر از هر منزل مسکونی سیصد متری ۷۵ متر مکعب روان آب وارد معابر می شود و این در حالی است که میانگین مصرف یک خانواده برای مصارف بهداشتی و باغچه و … ده متر مکعب در ماه می باشد. یعنی اگر هر فرد، آب های سطح مفروش شده خانه اش را ذخیره کند برای هفت ماه سال نیاز به آب شبکه شهری ندارد و چه صرفه جویی بزرگی در مصرف رخ می دهد.

حتی اگر کسی به علت هزینه احداث مخزن تمایلی به این کار نداشته باشد می تواند با حفر یک حلقه چاه جذبیِ چند متری این آب را به زیر زمین بفرستد. بنابراین می بینیم که اگر فکر کنیم راه حل های ساده در دسترس مان است ولی، به دلیل ارزان بودن آب بها و عدم کار فرهنگی جهت آگاه سازی مردم و تبدیل این در مساله به دغدغه‌ی آنان، خودمان را از پتانسیل بزرگی محروم کرده ایم و از طرفی به علت نبود سیستم فاضلاب با حفر چاه و واریز فاضلاب به آن سفره های زیر زمینی را آلوده نموده ایم. حال آنکه با ایجاد شبکه فاضلاب شهری می توان با تجمیع و تصفیه آن سوء استفاده از آن در مصارفی چون فضای سبز، ضمن پیش گیری از آلودگی سفره های زیر زمینی از فشار بر منابع آب نیز کم کرد. راه حل ها بسیار است اما گویا اراده ای قوی وجود ندارد و یا عمق بحران درک نشده است!.

 پس لازم است تا به جای رفتن فوری ذهد ها به سمت پر کردن چاه های غیرمجاز. مجاز ابتدا موارد بیشمار دیگر را در نظر بگیریم و پس از آن اقدام کنیم



شما هم می توانید دیدگاه خود را ارسال نمایید.


موارد عدم تایید دیدگاه
  • توهین به مقدسات ادیان الهی
  • به صورت حروف لاتین (فینگلیش)
  • حاوی مضامين تبلیغاتی با هدف سوء استفاده
  • انتقال مطالب طولانی از سایت های دیگر در بخش نظرات
  • خلاف قانون مطبوعات و رسانه ی جمهوری اسلامی ایران
  • نظراتی با یک آی پی خاص و نام های متفاوت جهت سوء استفاده
  • حاوی مطالبی جهت تخریب فرد، شخصیت شناخته شده یا گروه خاص
  • حاوی توهین، مطالب کذب، تمسخر، هتاکی،تفرقه انگیز، تهمت و افترا
  • نظراتی که ارتباطی با مطلب مندرج ندارد و با هدف القای موضوعی خلاف واقع ارسال شوند