مهرستان| دکتر روح الله قاسمیان: مدیر دفاتر خبرگزاری فارس در خارج از کشور

چند ماهی است که استان الانبار بسیار بحرانی و متشنج نشان می‌دهد، حضور گروهک‌های تروریستی، تشدید فعالیت این گروهک‌ها، اعتراض‌ها و تحصن‌های به ظاهر مردمی در میدان‌های شهرهای مختلف این استان که بارها سرکردگان گروهک‌های تروریستی وابسته به گروه تروریستی القاعده در میان تظاهرات کنندگان و تحصن کنندگان مشاهده شده است، نشان از ماهیت واقعی این حوادث دارد. به ویژه آنکه در این مدت شاهد تاکید بیش از پیش این گروهک‌ها بر تبعیض‌های اعمال شده از سوی دولت عراق و منتسب کردن آن به شیعی بودن دولت و اعمال تبعیض علیه اهل سنت و همراهی برخی از سیاستمداران عراقی با این ادعاها هستیم و در تمام این ادعاها، تنش‌ها، هرج و مرج‌ها رد پای عربستان سعودی غیر قابل انکار است، چرا که سعودی‌ها هیچ‌گاه خواهان روی کار آمدن دولتی با اکثریت شیعی در عراق نبوده و نیستند و در همین حال خواهان بقای دولت علوی سوریه به ریاست «بشار اسد» در این کشور نیز نمی‌باشند، این گونه است که استان الانبار و گروهک‌های تروریستی فعال در آن به کانون توجهات سعودی‌ها و سلفی‌ها تبدیل می‌شود.

پس از آن ارتش عراق با تمام قدرت اعلام می‌کند که علیه تروریست‌ها و آنچه وابسته به القاعده هستند وارد جنگ شده و از طرف عربستان و حامیانش اعلام می‌کنند ارتش عراق علیه اهل سنت وارد جنگ شده و موضوع طایفه‌ای است. حال سئوالی که ذهن‌ها را بخود مشغول کرده اینکه واقعیت ماجرا در استان الانبار چیست و چرا دولت عراق از سایر همسایگان برای این عملیات تقاضای کمک کرد و حجم بالایی از توان ارتش از جمله نیروی هوایی را در این استان بسیج کرد و چرا عربستان وارد ماجرا شده و رئیس پارلمان عراق از کشور عربستان برای آنچه کمک به اهل سنت الانبارنامید، درخواست کمک کرد. قبل از پاسخ به سئوالات یادآوری چند نکته درباره استان الانبار ضروری است:

۱٫ این استان یک سوم مساحت عراق را به خود اختصاص داده است.

۲٫ الانبار در دو نقطه مهم از ناحیه شمال غربی با کشور سوریه و از جنوب با عربستان سعودی و از جنوب شرقی با دو استان کربلا و نجف همجوار است.

 ۳٫ استان الانبار از زمان اشغال عراق از سال ۲۰۰۳ میلادی پایگاه و دژ مقاومت علیه اشغالگران آمریکایی و غربی در عراق بود و آمریکایی‌ها در این استان متحمل خسارات سنگینی از جمله در شهر «فلوجه» شدند. ۴٫ آغاز بحران سوریه درسال ۲۰۱۱ و ورود به مرحله مسلحانه آن، باعث حضور و بازتولید فکری در بین گروه‌های تروریستی در سوریه شد. بخشی از گروه‌های سلفی جهادی فعال در سوریه به استان الانبار عراق اعزام شدند و درگیری‌ها را به عراق کشاندند.

 ۵٫ گروهی که اکنون با همکاری القاعده در استان الانبار با دولت عراق می جنگد، گروهک «داعش» یا همان دولت اسلامی عراق و شام می‌باشد که گروهک‌های وابسته به القاعده در سوریه را مدیریت می‌کند.  

با شکل‌گیری دولت شیعی در عراق، یک تئوری برای همسو سازی کشورهای سنی‌نشین و عرب علیه ایران با عنوان «هلال شیعی» مطرح شد. در این تئوری گفته شد ایران با نفوذ در عراق شیعی، سوریه، لبنان ، یمن و بحرین در صدد گسترش نفوذ خود بر منطقه و دولت‌های عربی است. آمریکایی‌ها با اقدامات فرامنطقه‌ای در قالب پروژه «خاورمیانه بزرگ» و عربستان با حمایت میدانی و مالی از گروه‌های تروریست، به دنبال تغییر این «هلال شیعی» به «هلال ناامنی» هستند. برای اجرای این پروژه با گسیل نیروهای القاعده از سراسر جهان به سوریه و تشکیل گروه جبهه النصره از سوی عربستان این طرح کلید خورد. وضعیت موجود در سوریه ، انفجارات و درگیری‌های اخیر گروه‌های تندرو سلفی در لبنان و همچنین گسیل نیروهای القاعده به استان الانبار عراق نشان از چند استراتژی‌ها دارد:

الف: «هلال شیعی» که قبلا از سوی پادشاه اردن مطرح شد، باید تبدیل به «هلال ناامنی» با اقدامات تروریستی و حضور گروه‌های تروریستی در این مناطق شود.

ب: فعال نمودن گروه «داعش» در منطقه مهم الانبار زمینه‌ای برای تقسیم سیاسی عراق است. در شمال عراق کردها حکومت نسبتاً مستقلی دارند و در عراق نیز باید بستری برای حکومت سنی ایجاد شود که این اقدامات در الانبار به سمت تجزیه عراق و تشکیل یک دولت سنی افراطی با حمایت عربستان در راستای پروژه خاورمیانه بزرگ دنبال می‌شود.

ج: اتصال نقاط ستاره‌دار در نقشه فوق با تئوری «هلال ناامنی» از سوی آمریکا و عربستان از لبنان ، سوریه، عراق ، ایران ، بحرین و یمن دنبال می شود. تاکنون بغیر از ایران در باقی نقاط مورد اشاره ناامنی برقرار شده لکن ایران به عنوان حلقه اتصال این ناامنی‌ها به دور مانده است. در این زمینه بهتراست ایران هوشیاری لازم را از این اقدام خطرناک عربستان و هدایت پنهان فرامنطقه‌ای آمریکا و اسرائیل که منتج به جنگ مذهبی خواهد شد، را داشته باشد.جنگی که از هر نظر برای منافع غرب در منطقه سودمند است و جهت ضد غربی و استکباری گروهک‌های تندرو به ظاهر اسلامی و حتی گروههایاسلامگرا را به سمت شیعه سوق می‌دهد و درگیری داخلی در جهان اسلام و منطقه خاورمیانه هدفی است که از مدت‌ها قبل دنبال می‌شده است.