رضا جوکار » وکیل پایه یک دادگستری

 

---

 

هر آن شهی که پاس رعیت نگاه می‌دارد حلال باد خراجش که مزد چوپانیست

 

وگرنه راعی خلقست زهرمارش باد که هر چه می‌خورد از جزیه مسلمانیست

 

اگرچه اولین دوره انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا پس از انقلاب و راه اندازی آن در اسفندماه ۱۳۷۷ با مدیریت و دستان پر توان و کاردانی حاج آقا موسوی لاری در کشور انجام گرفت اما متاسفانه از همان زمان تا کنون ما از تشکیل یک شورای منسجم و قوی و بدون اختلاف و تنش در زادگاه حاج آقا ، معمار شوراها و مجری این اصل بر زمین مانده قانون اساسی از بدو تصویب آن قانون تا آن زمان عاجز و ناتوان بوده ایم. شهری که به اذعان بسیاری، پایگاه اصلاح طلبان جنوب کشور، بوده و هست و به تصور تعداد زیادی از افراد  حتی تصمیمات مهم این منطقه جغرافیایی در زمان اصلاحات در این شهر گرفته می شده است و استانداران ، فرمانداران و…  در اینجا تعیین می گردیده اند و کانونی برای هم اندیشی اصلاح طلبان منطقه بوده و هست. بنابراین  حداقل انتظاری که از این شهرو شورای آن می رود این است که اعضای شورا شناخته شده بوده به نحوی که اگر در شهرستان های مجاور پرسیده شود اعضای شورای شهر مهر چه کسانی هستند مردم آنها را به نام  بشناسند. و حال و روز ما شهروندان و متولیان امور شهریادآور سرگذشت مارکس اقتصاد دان فقیر آلمانی است که در باره خودش می گوید: تابحال هیچکس در فقدان کامل پول ، اینقدر درباره پول مطلب ننوشته است . و بارها همسرش به او می گفت : به جای نظریه پردازی درباره اقتصاد جهانی ، ابتدا وضعیت بد اقتصادی خانواده خودت را اصلاح کن . و بر مردم فهیم شهر است که با دوراندیشی و پرهیز از برخی تعصبات به این اقدام ارزنده حاج آقا موسوی ارج نهاده تا حکایت ذیل مصداق حال ما نگردد .

 

بنده به پیشنهاد دوستان ، قصد داشتم عملکرد شوراهای اسلامی شهر مهر ، از ابتدا تا کنون را بررسی نموده و نقاط ضعف و قوت همه ی آنها را مقایسه نمایم تا با شناخت نقاط ضعف و قوت از تکرار اشتباهات گذشته درس گرفته و آینده را بهبود ببخشیم . اما با دلیل مشغله بسیار زیاد و عدم دسترسی به اطلاعات مربوطه از آن صرفنظر کرده و به طور خلاصه عملکرد شورای اسلامی فعلی را بررسی می نمایم.

 

شورای اسلامی فعلی در زمانی سکان هدایت و مدیریت شورا را بر عهده گرفت که شهر مهر به دلیل تغییرات گسترده در کشور و کنار رفتن اصلاح طلبان ، تمام وسایل و ابزارهای دفاعی از خود را از دست داده بود و به دلیل اقدامات نماینده وقت به شدت در مضیقه و فشار و انزوا قرار گرفته و معمولا روزانه با اخبار ناگوار و اقدامات کارشکنانه مواجه می شد و دست و پنجه نرم می کرد. روزی بحث جدایی وراوی از مهر و روز دیگر بحث جدایی خوزی و پالایشگاه مطرح می شد. یک روز شکایت شورای شهر لامرد به دیوان عدالت اداری برای ابطال مصوبه دولت در خصوص شهرستان شدن مهر و روز دیگر کاهش عوارض آلایندگی پالایشگاه و روز دیگر جابجایی منازل مسکونی شرکت گاز و روز دیگر برخورد قضایی و  قانونی با متخلفان شهرداری و معرفی برخی از آنان به دادگاه و … تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل .

 

به هر حال به دلیل نداشتن روابط عمومی قوی ، بنده و سایر اهالی از اقدامات شورای شهر برای مبارزه و یا خنثی کردن اقدامات و توطئه های مخالفان شهر و شهرستان هیچ گونه اطلاعی نداریم اگرچه مطمئنا اقدامات زیادی برای دفاع از شهر و زادگاهشان انجام داده اند و از آنجایی که آدمی نان گندم خورده و جایز الخطاست و هیچ انسانی مصون از اشتباه و ایراد نیست قطعا به عملکرد شورای شهر فعلی نیز ایراداتی وارد است که با یک گشت و گذار ساده در شهر آن را از زبان شهروندان می شنویم .

 

۱- مهمترین انتقاد ، نداشتن روابط عمومی و عدم اطلاع رسانی دقیق و به موقع در خصوص مسائل مختلف است که این ایراد از طرفی اجحاف به خود شورا بود که علی رغم اقدامات شایسته کسی از اقدامات آنان خبر نداشت و از طرفی نیز اجحاف به شهروندان بود که در جریان اقدامات شورا در دفاع از حقوقشان مطلع نمی شدند.

 

۲- هزینه کردن ضربتی و بدون کار کارشناسی، بیش از چهار میلیارد تومان عوارض دریافتی از پالایشگاه گاز پارسیان که یکی از دوستان به طنز عنوان می کرد : اگر این چهار میلیارد تومان را آتش زده بودند نیز حداقل چندماه طول می کشید تا بسوزد و این مساله تا مدتها موجبات ناراحتی و عصبانیت شهروندان را فراهم کرده بود. و هنوز هم یکی از ابهامات جدی در اذهان عمومی می باشد .

 

۳-علی رغم پیشنهادات بسیار زیاد مبنی بر تاسیس یک کارخانه سنگ شکن و یک کارخانه آسفالت و تاسیسات درآمدزایی از این قبیل با  چهار میلیارد عوارض دریافتی از پالایشگاه تا در دراز مدت مخارج و هزینه های شهردار را تامین نماید.اما متاسفانه بجای هزینه کردن آن در مسائل زیر بنایی صرفا در زیبا سازی شهر و خرید چراغ های لوکس مورد استفاده قرار گرفت که نه تنها هیچ بازدهی نداشت حتی شهرداری از عهده تعمیر و نگه داری آن نیز برنمی آید.

 

۴- اختلافات عدیده اعضای شورا با هم در خصوص مسائل مختلف به نحوی که عنوان می شد برخی از اعضا از امضای صورتجلساتی که به نوعی منافعشان را تامین نمی کرد ، خودداری می نمودند .

 

۵- تاخیر و تعلل در معرفی شهردار و اداره کردن غیر مستقیم شهرداری تا مدتها با انتصاب سرپرست .

 

حال با توجه به اینکه ، شورا تنها سنگر دفاعی شهر و شهرستان بوده و اکثر چهره های شاخص و موثر شهر به دلایل مختلف از اعلام کاندیداتوری خودداری نموده اند امیدوارم شهروندان این دوره با انتخاب کاندیداهای شایسته شهر را از رکود و بن بستی که در آن گرفتار آمده خارج نمایند .