اینجا جنوب است ؛ جایی که گرمای تابستان دیگر تنها یک پدیده طبیعی نیست، بلکه به یک بحران دائمی بدل شده است. اینجا تابستان از بهار آغاز می‌شود ، در بسیاری از روزهای گرم سال، دمای هوا در زیر سایه نیز از ۵۰ درجه عبور می‌کند و زندگی بدون برق، به معنای واقعی کلمه، به شکنجه می‌ماند.
در چنین شرایطی، قطع برق نه‌تنها موجب سختی است ، بلکه مستقیماً جان و سلامت کودکان، سالمندان، بیماران و کارگران را تهدید می‌کند. اما گویی در برنامه‌ریزی‌های مسئولان، این تفاوت‌های اقلیمی هیچ جایگاهی ندارد؛ خاموشی‌ها با فرمولی تقریباً یکسان و با اختلاف کم برای همه مناطق کشور اعمال می‌شود.
متأسفانه، نگاه مسئولان به این موضوع، صرفاً کارشناسانه و مبتنی بر اعداد و نمودارهاست. در این نگاه سرد، یک ساعت قطع برق در جنوب، معادل چند ساعت قطع برق در مناطق خنک‌تر تلقی می‌شود. جان انسان‌ها، شدت گرما ، آلودگی های صنعتی ، آلودگی ناشی از گرد و غبار عربی و اقلیم خشن جنوب ، هیچ جایگاهی در این محاسبات ندارد. در این نگاه، فقط عدد مهم است، نه تاب آوری انسان!
تلخ‌تر آنکه بیش از ۹۰ درصد درآمد کشور از دل همین اقلیم سوزان تأمین می‌شود؛ نفت، گاز، پتروشیمی، صادرات غیرنفتی، اسکله‌ها، بنادر، گمرکات و پالایشگاه‌ها، میادین گازی که گاز نیروگاه‌های تولید برق را تامین می‌کنند، همه در همین جنوب مظلوم واقع شده‌اند. این مناطق شاهرگ اقتصادی کشورند، اما مردمانش همچنان از توسعه، خدمات اولیه و عدالت اقلیمی بی‌بهره‌اند.
در تاریخ بنویسید مردم دیار تش‌باد، در همسایگی و دیوار به دیوار صنایع نفت و گاز، بدون برق محکوم به تحمل یکی از سخت‌ترین اقلیم‌های کشور شدند؛ در حالی که برق پالایشگاه‌های ثروت‌ساز همجوارشان، حتی یک لحظه هم قطع نشد!
از آن تلخ‌تر، آلودگی‌های زیست‌محیطی ناشی از این صنایع است که سلامت مردم را به خطر انداخته؛ تا آنجا که طبق اعلام رسمی وزارت بهداشت، خون ساکنین این مناطق «سالم» تلقی نمی‌شود و حتی مادران باردار را از شیردهی به نوزادانشان منع کرده‌اند. یعنی مردم جنوب باید در آلودگی توأمان صنایع و گرد و غبار عربی نفس بکشند و بی برقی گرمای غیرقابل تحمل را تاب بیاورند!
این تبعیض و نگاه غیرمنصفانه و غیر انسانی، تنها نادیده گرفتن شرایط سخت جغرافیایی نیست، بلکه نماد بی‌عدالتی ساختاری تاریخی است. انگار هرچه نقش شما در توسعه کشور پررنگ‌تر باشد، سهم‌تان از رفاه و آسایش و مسئولیت‌های اجتماعی صنایع، کم‌رنگ‌تر می‌شود!
کاش یکی از مسئولان پایتخت نشین و تصمیم ساز، تنها برای یک روز، در گرمای بدون برق مهر ، لامرد ، عسلویه ، پارسیان ، کنگان و… حضور می‌یافت. آن‌گاه شاید می‌فهمیدند که “تحمل‌ناپذیر” فقط یک کلمه نیست؛ تجربه‌ای است که هر روز، هزاران هم‌وطن جنوبی با آن زندگی می‌کنند.
در همین خصوص مسئولین محلی ، نمایندگان و استانداران باید پیگیر باشند ، مردم اقدامات مسئولین در این خصوص را به نظاره نشسته‌اند ، تامین برق پایدار برای ساکنین این اقلیم خشن ، جایی که اقتصاد و سرمایه کشور به آن وابسته است ، یک مطالبه عاجزانه نیست بلکه وظیفه ملی است ؛ چرا این مردم نباید از «اولویت در تأمین انرژی» برخوردار باشند؟
سایت:
www.mohrestan.ir
اینستاگرام:
https://www.instagram.com/mohrestan_ir
کانال واتس‌اپ:
https://whatsapp.com/channel/0029Vb1cxrs8PgsE4rOWxz0N.
