محمد مطهری: نظام به علی مطهری ها نیاز دارد / در فجیع‌ترین جنایت‌ها خبری از عکس‌العمل قوه قضاییه نیست.
محمد مطهری فرزند شهید آیت‌الله مرتضی مطهری با اشاره به نطق اخیر برادرش علی مطهری و واکنش‌ها به آن، نوشتاری را منتشر و در آن ضمن طرح انتقاداتی به برخی مواضع برادرش تاکید کرد که خاموش شدن صدای علی مطهری به عنوان یک منتقد، خواست دو گروه متضاد است؛ یکی برخی دوستان نظام که به دنبال سکوت قبرستانی در جمهوری اسلامی هستند و دیگر دشمنان نظام که می‌خواهند بگویند که تحمل نظام از حداقل هم کمتر است.
متن کامل این نوشتار که محمد مطهری فرزند شهید آیت‌الله مطهری آن را در اختیار ایسنا، به شرح زیر است:
درباره علی مطهری و ماجرای این روزها
طبیعی است که اینجانب درباره برادرم آقای علی مطهری که مواضعش در چند سال اخیر خبرساز بوده است مکررا مورد سؤال واقع شوم. بهتر دیدم نکاتی را درباره ایشان و چند مسأله مرتبط به طور مکتوب ارائه دهم.
هدف اصلی علی مطهری، حفظ انقلاب و نظام است
۱. انسان موجود پیچیده ای است که گاهی عمق نیت خودش را نیز ممکن است درست تشخیص ندهد. با این حال، من که برادر خود را کاملا از نزدیک می شناسم تردیدی ندارم که هدف اصلی او از آنچه می گوید- صرف نظر از درستی یا نادرستی آن- حفظ انقلاب و نظام است. من شخصا ملاحظاتی درباره نوع مواضع اخوی محترم دارم که در ادامه اشاراتی خواهم داشت اما باید به کسانی که از راه تمسخر و توهین و پسر نوح خواندن و … وارد می شوند این اطمینان را بدهم که این روش ها اگر او را استوارتر نکند تأثیری در مواضع او ندارد و بیشتر برای او طرفدار جذب می کند. البته روشن است که بسیاری از منتقدان یا مخالفان او افراد افراطی نیستند.
۲. وقتی علی آقا به امری اعتقاد پیدا می کند دیگر از فضای غالب نمی ترسد و مردانه پایش می ایستد. مثلا در جریان غائله سخنرانی نوه حضرت امام، یک تنه شدیدا به آن اعتراض کرد و البته شدیدا هم به او حمله شد. در آن فضای سنگین، برخی روزنامه ها اخلال کنندگان سخنرانی را قاطعانه «جمعیت میلیونی مردم» معرفی می کردند! پس از دو سال و نیم که عده ای به خیال خود، بصیرت مورد نظر رهبر انقلاب را در جریان اعتراض به سخنرانی رئیس محترم مجلس، در قالب «بصیرت لنگه کفشی» آنهم در جوار ضریح کریمه اهل بیت به نمایش گذاشتند، کاشف به عمل آمد که اساسا رهبر معزز انقلاب نیز شدیدا با این دو حرکت که تحت لوای حمایت از رهبری صورت گرفت مخالف بودند.
با بلای «نگاه یک طرفه به فتنه ۸۸» دست به گریبانیم
۳. همچنانکه قبلا گفته ام تا گروه اندک هتاکان طرفدار نظام کنترل نشوند و اخلاق دفاع از نظام اسلامی نیاموزند بسیاری از خواص به سخن نمی آیند، خواصی که در موضعی عادلانه، در نهایت، بالاترین حمایت ها را از رهبری و نظام خواهند کرد. فتنه ۸۸ به معنای خطری جدی برای نظام به لطف الهی دفع شد و خاتمه یافت اما متأسفانه «نگاه یک طرفه به فتنه ۸۸» خود بلایی دیگر است که همچنان با آن دست به گریبانیم. اینکه دو کاندیدای معترض با اینکه بالعیان دیدند که در جنجالهای پس از انتخابات، اصل نظام اسلامی به خطر افتاده و در عین حال در راه خود بی محابا همچنان پیش رفتند، ظلم و گناهی بود بس بزرگ، اما اجازه دهیم صداهای گوناگون درباره ابعاد مختلف ماجرا شنیده شود که در نهایت به نفع نظام و کشور است. البته اگر بناست مخاطبان رسانه ملی در حد فعلی باقی بمانند و همچنان بی بی سی و صدای آمریکا تغذیه فکری بخشیاز جامعه را در دست داشته باشند راه دقیقا همان است که اکنون می رویم.
قاطعیت آیت‌الله لاریجانی نبود، سعید مرتضوی همچنان دادستان بود
۴. انتقاد درباره هر موضوعی آنجا که صریح و در حضور همگان و به ویژه درباره اشخاص استاگر بدون هیچ اشارهای به نقاط مثبت صورت گیرد علاوه بر اینکه تأثیر لازم را ندارد چه بسا مورد سوء فهم یا سوء استفاده واقع شود. مثلا درباره انتقاد اخیر علی آقا از رئیس محترم قوه قضاییه در نطق پیش از دستور، قطع نظر از وارد بودن یا نبودن آن، جا داشت مطلبی نظیر این موضوع یادآوری می شد:جریان کامل دادگاه برخی متهمین حوادث سال ۸۸ در مردادماه آن سال،قبل از اثبات جرم به صورت غیرقانونی از تلویزیون پخش شد که متاسفانه متهمان را که غالبا از مسئولان پیشین نظام جمهوری اسلامی ایران بودند برای تحقیر در حرکتی ناجوانمردانه با لباس زندان در میان اراذل و اوباش نشانده بودند! این اقدام با سکوت ریاست قبلی قوه قضائیه و سایر مسئولان مواجه شد.
این ریاست محترم فعلی قوه قضائیه بود که در روزهای اول شروع به کار، بی توجه به فشارها، قاطعانه در مقابل چنین اقدامی ایستاد. باز اگر این قاطعیت در آیت الله لاریجانی نبود امروز به احتمال بسیار، همچنان در خدمت آقای سعید مرتضوی به عنوان دادستان تهران بودیم. به هر حال اشاره به چنین نکاتی پیش از طرح آن نوع انتقادات، کاملا مفید و بلکه لازم بود گر چه استدلال علی آقا معمولا این است که اینها را مفروض می دانم و نیازی به ذکر آن نیست.
جنجال دشمن دلیل کافی برای رسانه‌ای نکردن انتقادات نیست
۵.اما مسأله جنجال ضد انقلاب و رسانه های بیگانه. ابعاد این مطلب باید به خوبی تبیین شود که مجالی برای آن در اینجا نیست. به اجمال باید گفت که مسلما این استدلال و برداشت غلطی است که هر گاه رسانه های بیگانه درباره مطلبی جنجال کردند اظهار آن مطلب، اشتباه بوده است. در یک سال اخیر، رهبر گرامی انقلاب لااقل دو بار فرمودند که من مطلبی را گفتم و رسانه های بیگانه جنجال به راه انداختند، و باز بر همان مطلب به درستی تاکید کردند. ضمن اینکه اگر جنجال دشمن، دلیل کافی برای رسانه ای نکردن یک امر باشد باید مردم در نظام اسلامی از هر گونه آمار از نابسامانیهای جامعه بی خبر نگهداشته شوند زیرا جنجال دشمن بر سر آن تقریبا یقینی است. یک جامعه چگونه برای اصلاح نقصی که از آن خبر ندارداقدام کند؟
همچنین اگر پرهیز از جنجال دشمن بخواهد سیاستهای ما را مدیریت کند مسئولان خاطی و نیز عاملان بزرگترین فسادهای مالی هیچگاه احتمال رسانه ای شدن جرائم خود را نخواهند داد. وانگهی، آیا اگر دشمنان احساس کنند که ما به جنجال رسانه ای آنان بهای زیادی می دهیم و شاد شدن یا نشدن آنان برای ما بسیار مهم است سبب خودبزرگ پنداری و شادی آنان نمی شود؟ بله، سوژه جنجالی فراهم کردن برای رسانه های بیگانه در جایی که هیچ فایده ای بر آن مترتب نیست مذموم است.
اما گاهی عکس العمل از نوعی دیگر است. مثلافردی که به هر دلیل مشکلی با نظام اسلامی پیدا کرده از برخی مواضع آقای علی مطهری خوشحال می شود. این امرلزوما از این جهت نیست که مواضع اخوی را در راه مبارزه با نظام می داند، بلکه برعکس، چه بسا چون آن را ندای یک عدالتخواه از عناصر درون نظام تفسیر می کند امید او نسبت به اصلاح برخی امور در نظام اسلامی تجدید می شود و اساسا نباید چنین فردی را ضد انقلاب یا دشمن شمرد.
نسبت به طمع دشمنان حساس باشیم
البته طمع پیدا کردن دشمنان امری دیگر است که همه باید نسبت به آن حساس باشند تا به تعبیر امیرالمؤمنین (ع) طمع آنان به یأس تبدیل شود («یئست مطامع الاعداء»/ خطبه ۲۰۷). برخی افراد که مخالف با اصل نظام اسلامی هستندتلاش می کنند که آقای علی مطهری را از گروه خود معرفی کنند. اینجاست که زمینه برای طمع دشمنان فراهم می شود و مناسب است پاسخ درخور داده شود.
اخیرا که با اخوی در مورد لزوم اتخاذ موضع در برابر ایناظهار نظرهاصحبت می کردم این نوع تفسیرها را مضحک می دانست، با این استدلال که معلوم است که من طرفدار نظام و رهبری هستم. او اضافه کرد که آیا معنا دارد من که این مقدار بر لزوم اجرای احکام اسلام مانندرعایت حجاب در نظام اسلامی تأکید می کنم مخالف نظام باشم؟! لذا علی آقا پاسخ به این نوع ادعاها را غیر لازم می شمرد گر چه از نظر من اتخاذ چنین موضعی لااقل در مواردی که از طرف چند نفر اظهار می شود در جه
