سال‌های مدرسه را همگی یادمان هست٫ ان‌شاء الله

همیشه در دوران راهنمایی یک چیز خیلی آزارم می‌داد؛ هفته‌ای سه ساعت می‌رفتیم سر کلاس ریاضیات و ۴۵ دقیقه کلاس هنر، ریاضیات دبیر اختصاصی داشت و هنر نه٫ (هر یک از دبیران دروس دیگر درس هنر یک کلاس را برعهده می‌گرفتند و تخصص نداشتند٫)
اما در ارزشیابی پایان ثلث، ارزش هر دو درس یکسان بود٫ در حالی که تلاش و زمانی که برای کسب نمره‌ای در درس ریاضی خرج می‌شد، قابل قیاس با گرفتن همان نمره در درس هنر نبود٫ حتی در نگاه مدیران مدرسه هم یکسان نبود٫ اما قانون بود و کاری نمی‌شد کرد٫

تا آنکه رفتیم دبیرستان٫ آنجا بود که فهمیدیم ارزش‌های همه دروس یکسان نیستند و با توجه به رشته انتخابی و مدت‌زمانی که برای هر درس صرف می‌کنیم، ارزش آن درس در معدل متفاوت است و معدل دبیرستان به دلیل همین راهکار ساده (ضریب دروس) معقولانه‌تر و عادلانه‌تر است٫

در زندگی روزمره نیز ما از همین ترفند ضریب، خواسته یا ناخواسته به کرّات استفاده می‌کنیم؛ برای نمونه چند مورد ذکر می‌شود:

الف) کتاب: وقتی کتابی را برای مطالعه انتخاب می‌کنیم به نویسنده و ناشر آن دقت می‌کنیم٫ (ضریب می‌دهیم)

ب) وب‌سایت: میزان اعتبار مطالب منتشر شده در فضای مجازی با اعتبار وب‌سایت و گردانندگان آن ارتباط نزدیکی دارد٫

ج) نقاشی: اثر هنری هنرمند معروف چون پیکاسو و کمال الملک و… بسیار چشم‌نواز‌تر از اثر هنرمندان عام است٫

د) ورزش: کاشته گل شده بکهام و دل‌پیرو به‌مراتب لذتبخش‌تر از گل کاشته فوتبالیست کم‌نام و نشان است؛ چون به تبحر متخصصین اعتماد داریم، و آن را اتفاقی نمی‌دانیم٫

و دهها نمونه دیگر

انتخابات: تا حالا دقت کرده‌اید که در این مقوله حساس ضریب‌گذاری نمی‌شود و رآی همه افراد یکسان تلقی می‌شود و ارزشیابی به صورت مدارس راهنمایی است، و رای یک نخبه، فرهیخته، متخصص و…، با رأی مردم عادی یکسان است؟ در حالی که افراد خاص برای رسیدن به مراتب بالای علمی زحمت زیادتری کشیده‌اند و قطعا از قدرت تجزیه وتحلیل بیشتری برخوردارند٫ این یکسانی رای یادآور معدل راهنمایی است و معقولانه و عادلانه نیست٫

چگونه می‌توان کاری کرد که ارزش‌ رای‌ها ضریب بخورد و انتخاب واقعی‌تر شود؟

قطعا طبقه‌بندی افراد جامعه به گروه‌ها و دسته‌بندی‌های مختلف کار آسانی نیست٫ انتخابات لیترالی هم مقدماتی دارد که پیش‌نیاز و سخت‌افزار آن موجود نمی‌باشد و باز کردن این نوع انتخابات خود مقاله‌ای جدا است٫ حال که بنظر می‌رسد به ارزش انتخاب ضریبی پی بردیم، پس راهکار چیست؟

اینجاست که افراد خاص (نخبه، فرهیخته، متخصص و…) بایستی وارد عمل شده و با تشریح برنامه کاندیداها و نقد و بررسی منصفانه این برنامه‌ها و میزان اجرایی و عملیاتی بودن این برنامه‌ها به میزان توان خود (ضریب رای) بر مردم عام تاثیر گذاشته و مردم را به سمت کاندید اصلح سوق دهند و ارزش رای خود را بالا برده و مردم عامه (از جمله خود بنده) هم خارج از هر لجاجت، تعصب کورکورانه و منیت، حرف‌های خواص را شنیده و دست به انتخاب بزنیم٫ تا منتخب مردم مثل معدل دبیرستان عادلانه و معقولانه‌تر باشد٫

چون خوانندگان این سایت کلا از مطالب طولانی استقبال نمی‌کنند سخن کوتاه کرده و منتظر نظر دوستان در باره راهکارهای اثربخشی رای (ضریب رای) می‌مانم.