گروه : آخرین اخبار
مهرستان: این بازی زیبای محلی به صورت گروهی در حالی که فقط یک سرگروه داشت انجام می شد.
بازی به این صورت شروع می شد : سر گروه در یک مکان نشسته و سه جسم متفاوت که در دست جای بگیرد بعنوان مهره های بازی ، نزد خود داشته و در حضور بازیکنان اجسام را نشان داده و این اجسام را نام گذاری می کند.
یک جسم را "گو"
یک جسم را "گوساله "
و یک جسم را "پنیر "نام می گذارد .
حالا یکی از بازیکنان به قید قرعه باید جلوی سرگروه ، دستان را روی پای سر گروه به صورت خم شده (حالت رکوع) قرار داده و بازیکن دیگری سوار وی بشود، در این موقع سرگروه که اجسام را در بین پاهای خود با دستان خود پنهان کرده و به صورت اتفاقی (طوری که خودش هم نداند) یک جسم را در یک دست خود از وسط پاها خارج نموده و از بازیکن می پرسد ، گو ، گوساله، پنیر؟ و در این زمان بازیکن باید حدس بزند که کدام یک از اآن سه جسم در دست سرگروه است. بازیکن نام هر یک از اجسام را حدس زد ، سرگروه مشت خود را باز می کرد و جسم را نشان می داد ، اگر جسم درون دست صحیح نبود دوباره سرگروه بین پاهای خود و دور از چشم دیگران اجسام را مخلوط کرده ویکی را بالا می اورد و دوباره می پرسید ؛گو ،گوساله ، پنیر؟ این کار ادامه داشت تا زمانی که بازیکن موفق می شد نام جسم پنهان شده در دست سرگروه را حدس بزند و هر زمان جسم در دست را شناسایی کرد بازیکنی که سوارش شده بود پایین می آمد و این بار نوبت نفر بعدی بود که سوارش بشود.
زیبایی این کار این بود که بعضی افراد در همان دفعه اول که سردار می گوید : گو، گوساله ، پنیر ؟، آن جسم را درست تشخیص می داد و نام می برد ولی بعضی افراد شاید به ۲۰ بار هم می رسید و نمی فهمیدند که چه مهره ای درون دست سرگروه است و مجبور می شد حسابی سواری دهد.
در این بازی افراد چون به صورت خم شده سواری می دادند باید از استقامت جسمی خوبی برخوردار می بودند و ضریب هوشی و شانس خوب نیز در شناخت مهره بسیار مهم بود.
بازی به این صورت شروع می شد : سر گروه در یک مکان نشسته و سه جسم متفاوت که در دست جای بگیرد بعنوان مهره های بازی ، نزد خود داشته و در حضور بازیکنان اجسام را نشان داده و این اجسام را نام گذاری می کند.
یک جسم را "گو"
یک جسم را "گوساله "
و یک جسم را "پنیر "نام می گذارد .
حالا یکی از بازیکنان به قید قرعه باید جلوی سرگروه ، دستان را روی پای سر گروه به صورت خم شده (حالت رکوع) قرار داده و بازیکن دیگری سوار وی بشود، در این موقع سرگروه که اجسام را در بین پاهای خود با دستان خود پنهان کرده و به صورت اتفاقی (طوری که خودش هم نداند) یک جسم را در یک دست خود از وسط پاها خارج نموده و از بازیکن می پرسد ، گو ، گوساله، پنیر؟ و در این زمان بازیکن باید حدس بزند که کدام یک از اآن سه جسم در دست سرگروه است. بازیکن نام هر یک از اجسام را حدس زد ، سرگروه مشت خود را باز می کرد و جسم را نشان می داد ، اگر جسم درون دست صحیح نبود دوباره سرگروه بین پاهای خود و دور از چشم دیگران اجسام را مخلوط کرده ویکی را بالا می اورد و دوباره می پرسید ؛گو ،گوساله ، پنیر؟ این کار ادامه داشت تا زمانی که بازیکن موفق می شد نام جسم پنهان شده در دست سرگروه را حدس بزند و هر زمان جسم در دست را شناسایی کرد بازیکنی که سوارش شده بود پایین می آمد و این بار نوبت نفر بعدی بود که سوارش بشود.
زیبایی این کار این بود که بعضی افراد در همان دفعه اول که سردار می گوید : گو، گوساله ، پنیر ؟، آن جسم را درست تشخیص می داد و نام می برد ولی بعضی افراد شاید به ۲۰ بار هم می رسید و نمی فهمیدند که چه مهره ای درون دست سرگروه است و مجبور می شد حسابی سواری دهد.
در این بازی افراد چون به صورت خم شده سواری می دادند باید از استقامت جسمی خوبی برخوردار می بودند و ضریب هوشی و شانس خوب نیز در شناخت مهره بسیار مهم بود.
این بازی مهیج در گذشته های نه چندان دور در شهر مهر (MOHR) در جنوب استان فارس در میان نوجوانان رواج بسیار داشته است.
مهرستان| تهیه و تنظیم : محمد جعفرزاده
شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید
کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -
در شهر وراوی هم همین بازی انجام می شد, منتها اسم دیگری داشت. فکر کنم معروف بود به “خرک چه خرک”. به کسی که مهره ها را قایم می کرد هم می گفتیم “مادر حساب”.