وراوی سلام: حضورش در همه جا پررنگ است و صراحتش زبانزد.دوربینش را به دوش می اندازد و لحظه ها و گفته ها و رویدادها را شکار می کند.گاهی صفای صفهای نمار جمعه را به مهمانی دوربینش می برد؛ گاهی اندوه نخلستانهای سوخته را به تصویر می کشدو گاهی از غم و درد مردم  سخن می گوید ؛ او گزارشگر شادی هاهم است افتتاحی اگر باشد و گره گشایی از مشکلی از مردم. آخر او از جنس مردم است و دوربین و قلم او پرچم بلندی است که نشان می دهد با این زبان می توان حرفها را زد.

خودش می گوید از ۱۲ سالگی یعنی دوره ی راهنمایی در کار خبر بوده است ولی حافظه ی تصویری مردم وراوی تا چند سال پیش از آن هم جای پای او را دنبال می کند در همان سالهای اوج جنگ که او و شهید علی اکبر راستی و شهید علی دانشور و تنی چند از دوستانش نمایشنامه ی معروفی را بازی کردند و خود را به عنوان هنرمند نشان دادند. بعدها شهید راستی و شهید دانشور هنر خود را به بال فرشته ها پیوند زدند و آسمانی شدند_ که خبر شهادت علی اکبر را هم او مخابره کرد-و او در سنگر فرهنگ و قلم راه آنها را در پی گرفت.

چندسال بعد در دهستان محروم وراوی در آن سالها که کسی نمی دانست رسانه و خبرو روزنامه چیست او نمایندگی روزنامه های معتبر کشور را در محیط محروم دیارش برعهده گرفت و یک تنه پرچمدار فرهنگ و قلم شد آن هم بدون حتی یک ریال دستمزد و من هنوز عطر ویژه نامه های نوروزی «اطلاعات هفتگی و جوانان و دنیای ورزش و کیهان»را در کام خود حس می کنم و هنوز حلاوت طنز «گل آقا »را و یاد روزهای نجیب جنگ را که با قلم او در ذهن مردم دیار من جاودانه شده است. او کسی نیست جز جناب آقای قاسم حاجی پور خبر نگار آزاد صداو سیمای مرکز فارس.

به مناسبت  هفدهم خرداد روز خبرنگار با این خبرنگار تلاشگر به گفتگو نشسته ایم:

*سلام جناب آقای حاجی پور خسته نباشید.روز خبرنگار را به شما تبریک می گوییم. لطف کنید خود را به طور کامل معرفی نمایید:

** این جانب قاسم حاجی پور فرزند علی متولد1348، اهل و ساکن شهر وراوی فعالیت خبرنگاری ام را از سال1361 و از دوران راهنمایی آغاز کرده ام. درحال حاضر هم پس از شرکت در آزمون سراسری با رتبه ی ۲۶۴ در رشته ی حقوق دانشگاه پیام نور مشغول به تحصیل می باشم.

 

*چه شد که در آن سالها آن هم در روستای محروم وراوی به فکر خبرنگار شدن افتادید؟

** از آن جایی که وراوی در طول تاریخ همیشه در عرصه های علمی و فرهنگی حرفی برای گفتن داشته و از معدود دهستانهای استان فارس بوده که از سالهای دور ،نمایندگی روزنامه های استانی و کشوری در آن فعالیت داشته بنده هم این علاقه مندی را داشته ام که از اخبار جبهه و جنگ و شهید و شهادت و عمران وآبادی منطقه کار خود را آغاز کنم.

 

*از افتخارات استانی خود برایمان بگویید؟

**در سال1365 خبرنگار نمونه ی روزنامه ی اطلاعات شده ام و از سال ۸۰ تا کنون هم شش سال رتبه های برتر (اول تا سوم)بین 29خبرنگار شهرستانهای فارس را کسب نموده ام و در سه ماهه ی اول سال93 هم علی رغم نداشتن دوربین از میان 53خبرنگار دربین ده نفر اول قرار گرفته ام.

 

*فکر می کنید تا چه حد، خبرها و گزارش های شما در تحولات دو شهرستان نقش داشته است؟

** این سوال شما را باید اهالی دو شهرستان پاسخ دهند و قضاوت کنند که نقش اطلاع رسانی این جانب چگونه بوده است؟باید بگویم آن چه مسوولین انجام داده اند و خدمت کرده اندو کم و کاستی های شهرستان را در قالب خبر و گزارش به اطلاع عموم رسانده ام و اثرگذار هم بوده است.

 

*یک خبرنگار خوب و کارآمد چه خصوصیاتی باید داشته باشد؟

**یک خبرنگار خوب بایدچشم بینا و زبان گویای مردم باشد؛نترس و شجاع باشد و در خط ولایت فقیه حرکت کند؛ به مادیات چشم نداشته باشد و به کارش ارزش و بها بدهد و در میان مردم و برای مردم خدمت کند.

 

*قدری از سختی های کار خود برایمان بگویید؟

**بنده این افتخار را دارم که کار خبرنگاری را در حوزه ی نوشتاری و با روزنامه ی دوتومانی شروع کرده ام و در حوزه ی سمعی و بصری هم با دوربین های قدیمی فیلم بزرگ که تهیه ی خبر ، یک مشکل و ارسال آن مشکلی بزرگ تر برایم بوده است.می بایست پس از تهیه ی خبر، ساعتها در محل ترمینالهای لامرد و مهر و وراوی به انتظار یک مسافر آشنا بنشینم تا خبر را به او بدهم و آیا او خبر را به دست صدا و سیما ی فارس برساند یا نه؟ خلاصه تهیه و ارسال خبر و گزارش برای صدا و سیما قابل مقایسه با خبر مکتوب( روزنامه ها و سایتهای خبری) نیست.

این نکته را هم اضافه کنم که بنده به عنوان خبرنگار آزاد صداوسیما با ماشین شخصی خودم و هزینه ی خودم فعالیت می کنم و هیچ گونه حقوق و مزایایی دریافت نمی کنم حتی پس از گذشت سی سال فعالیت رسانه ای هنوز حتی بیمه ی خبرنگاری هم نیستم و از طریق کارگاه کابینت سازی بیمه ام را پرداخت می کنم.

 

*تلخ ترین و شیرین ترین خبر یا گزارشی که تا کنون مخابره کرده اید چه بوده است؟

**در عرصه ی خبرنگاری هرگاه غم و غصه ای از فرد یا اجتماعی  با ارسال خبر یا گزارشی برداشته شود و خنده ای بر لبان فرد یا جامعه جاری شود این را می توان شیرین ترین کار خبری به حساب آورد.الحمدلله چنین خبرهایی را زیاد در کارنامه ی فعالیت خود دارم.

در حوزه ی خبر مکتوب ، حدود بیست سال پیش خبری برای روزنامه ی اطلاعات ارسال کردم با عنوان: پیرترین مرد در دهستان وراوی در 96سالگی صاحب فرزند شد(مرحوم سید علی موسوی ساکن میرملکی). این خبر را مجله ی « گل آقا» به شکل کاریکاتور روی جلدش کشیده بود که پیرمردی کالسکه ی بچه ای در دست گرفته بود و نوشته بود :پیرمرد وراوی در ۹۶ سالگی صاحب فرزند شد.در حوزه ی صدا و سیما هم خبر زمین لرزه ی اهِل  در شهرستان لامرد را ارسال نمودم که همان روز از شبکه های سراسری پخش شد و امداد رسانی صورت گرفت .همچنین خبر راه اندازی پالایشگاه گاز پارسیان شهرستان مهر توسط آقای خاتمی رییس جمهور وقت.

 

*مراحل تهیه ی یک خبر و گزارش چگونه است؟

**همانطور که قبلا اشاره کردم تهیه ی خبر و گزارش صدا و سیما با روزنامه ها کاملا متفاوت است.به طوری که برای یک خبر مکتوب می توان صدا را ضبط کرد و بعد از ظهر صدا را روی کاغذ پیاده کرد و روز دیگر ازآن  استفاده کرد.اما مثلا همین خبر نماز جمعه که هر هفته تهیه می کنم باید تا ساعت چهار بعد از ظهر هم تصویر و هم خبر مکتوب ارسال شود. تهیه ی فیلم و تدوین که دیگر جای خود دارد. تهیه ی خبر و تایپ آن هم طرفی دیگر.مثلا در حال ارسال خبر برق قطع می شود؛ اینترنت قطع می شود و هزار مشکل دیگر.بنده روزهای جمعه ناهار را ساعت پنج عصر صرف می کنم.گاهی شده که مصاحبه می گیری با هزاز زحمت و هنگام استفاده می بینی که صدا ندارد و یا دچار به هم ریختگی صدا و تصویر شده و دوباره باید اقدام کنی آن هم اگر فرصت باشد. مثلا اعلام می کنند برای روز قدس یا 22بهمن و یا… مصاحبه ی مردمی می خواهیم.پیامک  ظهر می رسد و تا شب هم مصاحبه می خواهند آن وقت در گرمای 50درجه باید با مشکلات فراوان بروی و مصاحبه بگیری و ارسال کنی و000  .

 

*برای نسل جوان که دوست دارند خبرنگار شوند چه توصیه ای دارید؟

**خبرنگارشدن عشق و علاقه و پشتکار می خواهد. به عنوان منبع درآمد نباید به آن نگاه کرد؛زیرا از نامش مشخص است: خبرنگار افتخاری، خبرنگار آزاد.

 

*در پایان اگر حرف نگفته ای دارید بفرمایید؟

**ضمن تقدیر و تشکر از محبت و عنایت ویژه ی سایت خبری« وراوی سلام» که این فرصت را به این حقیر داد. در خاتمه خوشحالم از این که این امر مهم که در عرصه ی اطلاع رسانی حلقه ی مفقوده ای بود که جای خود را پیدا کرده و امیدواریم که جوانان شهر و دیارمان به فکر ویژه نامه ای مخصوص شهر و بخش وراوی باشند.

 

*ما هم از این که وقت خود را در اختیار ما قرار دادید از شما تشکر می کنیم و امیدواریم در انجام رسالت خطیر خود از توفیقات الهی  بهره مند و برخوردار باشید.