گل بی منت بارون تو سی چه در نمیای
گرمای فصل تابستون تو سی چه سر نمیای
پلیسیر پاییز سر اومد اما تو نیومدی
توی آسمون شهر مثل کبوتر نمیای
بوی که گل با نسیم صبح دیگه نمی وزه
خونه ها سیمانی و با سنگ مر مر نمیای
صدای نهیب و بارون توی ده نمی پیچه

حالا که ده, دیگه نی, سی چه توی شهر نمیای
موقع بارون , بشکارن و غله کارین
خیش و تیشه نداری سراغ صحرا نمیای
مش علی یادت میاد خجه پس کول می زدی
مو عجب بیذم سی چه با قاطر و خر نمیای
بابامون رفته خلیج گفته که جورین وامیام
که شاید بیای سی چه مسیر بندر نمیای

ﺷﻌﺮ:سید عبدالحسین عبادی