اربعین آمد ودل داغ برادر دارد

حسرت دیدن آن پیکر بی سر دارد

اربعین آمد و زینب به سر قبر حسین

قامتی خم شده چون قامت مادر دارد

اربعینی نگذشت موی سرش گشت سپید

غم بی حرمتی چادر و معجر دارد

زینب از شام بلا رفت و دلش مانده هنوز

دل این خاک سیه غنچه پر پر دارد

چو گل گمشده می جوید و می بوید باز

گه نظر بر رخ ماه علی اکبر دارد

زینب از روز ازل مرغ دلش بود کبود

سوز آتش زدن خانه حیدر دارد

آنکه با تیغ زبان خون به دل دشمن کرد

صد نشان از پدر وخندق و خیبر دارد

جابر از بوی حسین چشم و دلش بینا شد

بس که این خاک عجب بوی معطر دارد

شعر：سید عبدالحسین عبادی مهری