شما اینجا هستید

آخرین اخبار » از لیاخوف و به توپ بستن مجلس تا پول های کثیف انتخابات

به گزارش مهرستان ؛ هفته نامه سراسری ماه‌رویان در شماره این هفته خود به قلم محمدحسن شلتوک‌کار نوشت: شاید کسی باور نکند که تاریخچه مجلس در ایران به دوران معاصر بازنمی‌گردد. آنچه ایرانیان در اداره کشور به عنوان مجلس مشورتی به وجود آورده‌اند؛ مربوط به دورانی می شود که ایران یکی از ابرقدرت‌های جهان به شمار می‌آمده است. اولین مجلس شناخته شده در تاریخ ایران را اشکانیان تشکیل دادند که مجلس مهستان از میان بزرگان و اشراف ایرانی به دو دسته بزرگان و شاهی تقسیم می‌شده‌است ولی از حمله اعراب به ایران بساط مجلس در حکومت‌های ایران برای بیش از ۱۲ قرن برچیده شد. اما آنچه ما ایرانیان از مجلس در ذهن داریم به دوران معاصر بازمی‌گردد و شاید به نوعی آنچه در این تاریخ وجود دارد؛ با قاجارها و البته ناصرالدین‌شاه، پسر و نوه‌اش در هم تنیده شده است. تاریخ معاصر مجلس در کشور ما با نام‌های زیادی بیان شده است در برگ تاریخ این مجلس، اسامی وجود دارد که برخی به لیاقت و برخی به خیانت از آن‌ها یاد می‌شود. این مجلس، مدرس و مصدق را از درون خود به تاریخ معرفی و از سویی رضاشاه و لیاخوف را در ذهن ایرانیان حک می‌کند.
به گواه تاریخ این مجلس عصاره پافشاری ملتی با تاریخ چند هزار ساله برای حاکمیت مردم سالاری بر کیان ایران است و از این منظر برای مردم و دست‌اندرکاران امور در راس قرار می‌گیرد. جمله تاریخی امام خمینی(ره) از همین اندیشه سرچشمه گرفته و به همین دلیل مردم معتقد هستند مجلس در راس امور است. در زمان ناصرالدین‌شاه وی در چند مورد مجوز تشکیل مجالسی ازجمله مجلس ۲۵ نفره «مصلحت خانه» یا به اختصار «مجلس مشورت»و مجلس وکلای تجار را صادر کرد.
مجلس شورای ملی (که در فرمان مشروطیت نیز یک بار مجلس شورای اسلامی خوانده شده بود) از ۱۲۸۵ تا ۱۳۶۸ در حدود ۸۳ سال به حیات خود ادامه داد و در جریان بازنگری در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۶۸ از مجلس شورای ملی به مجلس شورای اسلامی تغییر نام پیدا کرد. این مجلس یک بار به توپ بسته شد . محمدعلی شاه قاجار، از همان آغاز کار، مصمم به برانداختن مشروطیت بود، اما بهانه‏ای در دست نداشت. اما در جریان سوء قصدی که به وی شد، بهانه لازم را به دست آورد و آن را به گردن آزادی‏خواهان انداخت، تا اینکه سرانجام پس از ماه‏ها کشمکش میان مجلس و دربار و عدم دسترسی به نتیجه مطلوب، در روز سه‏شنبه دوم تیرماه ۱۲۸۷ ش برابر با ۲۳ جمادی اولِ ۱۳۲۶ ق، هنوز آفتاب طلوع نکرده بود که قشون محمدعلی شاه به سوی مجلس روان شدند و راه‏هایی را که به مجلس منتهی می‏شد، بستند. مجاهدان که در میدان بهارستان بودند در سنگرهای خود به حال آماده‏باش درآمدند. مجلس شورای ملی که هنوز مدت زیادی از بدو تشکیل آن نمی‏گذشت به دستور محمد علی شاه مستبد و توسط کلنل لیاخوف، افسر روسی به توپ بسته شد.
اما براساس قانون اساسی کنونی و بر طبق اصل ۶۲ ، مجلس شورای اسلامی از نمایندگان ملت که به طور مستقیم و با رأی مردم انتخاب می‌شوند تشکیل می‌گردد. دوره نمایندگی در این مجلس چهار سال است که انتخابات هر دوره باید پیش از پایان دوره قبل برگزار شود، به طوری که کشور در هیچ زمان بدون مجلس نباشد. مجلس شورای اسلامی نمی‌تواند قوانینی وضع کند که با اصول و احکام مذهب رسمی کشور یا قانون اساسی مغایرت داشته باشد. تشخیص این امر بر عهده شورای نگهبان است. مجلس شورای اسلامی حق تحقیق و تفحص در تمام امور کشور را دارد. رییس جمهور برای هیأت وزیران پس از تشکیل و پیش از هر اقدام دیگر باید از مجلس رأی اعتماد بگیرد. هر کس شکایتی از طرز کار مجلس یا قوه مجریه یا قوه قضاییه داشته باشد، می‌تواند شکایت خود را کتباً به مجلس شورای اسلامی عرضه کند. مجلس موظف است به این شکایات رسیدگی کند و پاسخ کافی دهد و در مواردی که شکایت به قوه مجریه و یا قوه قضاییه مربوط است رسیدگی و پاسخ کافی از آنها بخواهد و در مدت متناسب نتیجه را اعلام نماید و در موردی که مربوط به عموم باشد به اطلاع عامه برساند. ببنیم مجلسی که این چنین در راس امور است و تقریبا تمام اختیارات و ایزارهای نظارتی را در اختیار دارد ، اعضایش باید چه ویژگی هایی داشته باشند. نمایندگان مجلس قبل از ورود به انتخابات باید مورد تایید نهادهای مربوط قرار گیرند. این نهادها به دو گروه تقسیم می‌شوند. اول هیئت‌های اجرایی که وابسته به دولت و وزارت کشور هستند و دوم شورای نگهبان.هیئت‌های اجرایی در صورت احراز تمامی این شروط از جانب داوطلب وی را برای تایید صلاحیت به شورای نگهبان معرفی می‌کنند. پس از هیئت‌های اجرایی نوبت به شورای نگهبان می‌رسد که به تایید صلاحیت داوطلبان شرکت در انتخابات مجلس بپردازد. در صورتی که شورای نگهبان نیز صلاحیت داوطلبی را تایید کرد وی می‌تواند در انتخابات شرکت کند. حالا مجلسی که این چنین در راس امور است با اظهارات اخیر وزیر کشور کمی با علامت سوال روبرو می شود.
وزیر کشور با بیان اینکه پول های کثیف در مسیر انتقال قدرت و سیاست قرار می گیرد می گوید: به عنوان مثال وقتی نامزد شورای شهری دو میلیارد تومان خرج می کند و وقتی از او پرسیده می شود این پول را از کجا آوردی، می گویند دوستان کمک کرده اند، و باید پرسید این پول های کثیف و قاچاق به همانجا نفوذ کرده، براین اساس می گوییم این پول ها در همه جا نفوذ کرده و تاثیر خود را گذاشته است. عبدالرضا رحمانی فضلی با اشاره به ورود چنین پول هایی به حوزه واسطه گری و جریانات کثیف اقتصادی عنوان می کند: این پول ها در صادرات و واردات غیرقانونی نیز وارد می شود و اگر بزرگترین فیلسوف اقتصادی دنیا نیز بیاید، با وجود قاچاق و مواد مخدر نمی تواند اقتصاد کشور را کنترل کند. وی با اشاره به نابرابری، شکاف و تبعیض ها و اعمال نظر در قدرت ها اذعان می کند: بخشی از این پول در حوزه سیاست وارد می شود و افراد در قالب انتخابات و غیره به آن ورود می کنند، از این رو حوزه قدرت آلوده می شود و مردم در قالب دمکراسی، اختیار خود را به حاکمیتی تحت عنوان مجلس یا دولت می دهند. حالا عوض حیدرپور نماینده شهرضا و عضو کمیسیون امنیت ملی تاکید می کند: حرف وزیر کشور بیشتر هشداری بود به برخی که حواس‌شان را جمع کنند. اتفاقا حرف ما این است که اگر در موضوع تزریق پول کثیف مستنداتی وجود دارد، به کمیسیون امنیت مجلس هم ارایه شود. از این نماینده مجلس پرسیده می شود « آیا نمایندگان کمیسیون امنیت خودشان از آنچه در ستادهای تازه‌تاسیس می‌گذرد اطلاع ندارند؟» وی پاسخ می دهد : چرا اتفاقا به‌خوبی از مسایل مطلع هستیم. حتی برخی از مسایل با دستگاه‌های امنیتی در میان گذاشته شده و از آنها خواستیم حواس‌شان به برخی ستادهای نوپا باشد. از او پرسیده می شود :»یعنی پیش از سخنان معنادار وزارت کشور، کمیسیون امنیت مجلس هم در این زمینه احساس خطر کرده بود؟» وی او در پاسخ می گوید:در دوره احمدی‌نژاد تخلف‌هایی اتفاق افتاده و رانت و تخلف مالی کم گزارش نشده، به هر شکل هر آدم عاقلی می‌داند این پول‌ها زمانی پنهان می‌شود زمانی دیگر پیدا. سیاست هم فرصت خوبی برای خرج‌کردن پول‌هایی از این دست است.
وی در پاسخ به این سول که چرا زودتر مجلس در این زمینه هشدار نداد، عنوان می کند:هشدار ما مجلسی‌ها که به همان تاریخ مجلس هفتم و افشاگری درباره چک‌های پنج‌میلیونی بازمی‌گردد. این یک رویه اشتباه است که متاسفانه به اشکال مختلف ظهور می‌کند. سیاست و نماینده‌شدن، پول می‌خواهد و برخی هم از این پول‌ها دارند. در این حال هفته گذشته سوال ۳۰ تن از نمایندگان مجلس از وزیر کشور درباره ورود پول‌های قاچاق موادمخدر به انتخابات تقدیم هیئت‌رئیسه مجلس شد. این نمایندگان مجلس شورای اسلامی در سوالی از عبدالرضا رحمانی‌فضلی وزیر کشور نسبت به سخنان روز گذشته وی در گردهمایی مبارزه با موادمخدر واکنش نشان دادند. حسینعلی حاجی نماینده مردم شاهین‌شهر و عضو شورای مرکزی فراکسیون اصول‌گرایان مجلس در این رابطه می گوید: از آنجا که رحمانی‌فضلی در گردهمایی مبارزه با موادمخدر اتهاماتی را به نظام وارد کردند، سوالی از وی مطرح شد که به امضای ۳۰ نفر از نمایندگان رسیده و امروز این سوال تقدیم هیئت‌رئیسه مجلس شد. در واقع مجلس در تاریخ معاصر همواره در کارزار مردم سالاری و قدرت طلبی در کشمکش بوده است و باید دید این بار و در ماجرای پول های کثیف به چه سرنوشتی دچار می شود. آیا ماجرای پول های کثیف که نمونه اش را در شایعاتی در رابطه با لیست ۱۷۲ نفری «م.رحیمی» دیده ایم به یک بوته امتحان برای مجلس تبدیل خواهد شد یا داستان با سکوت سیاسیون ختم به فراموشی می‌شود.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -

پایگاه خبری مهرستان | اخبار شهرستان های مهر و لامرد در جنوب استان فارس