استاندار فارس گفت: بشر جدید با وجود قرن ها فاصله زمانی با سعدی، همچنان مخاطب وی در عشق و مهرورزی است.
به گزارش مهرستان به نقل از روابط عمومی و امور بین الملل استانداری فارس، مهندس حسین صادق عابدین در مراسم بزرگداشت یادروز سعدی که با حضور معاون اول رئیس جمهور، رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و مهمانان خارجی و داخلی این مراسم سخن می گفت، با بیان این که جهان عاشق، جهانی پاک از خودبینی و خودخواهی و آمیخته با دیگر خواهی است، اظهار داشت: اگر انسان امروز به عظمت معنویت، ارزش عشق، زیبایی، محبت، کرامت و دوستی، بیشتر آشنا شود، بسیاری از ناهنجاری ها و نارسایی ها از پیرامون او زدوده می شود.
وی با اشاره به این که فراگیر بودن اشعار سعدی در انواع ادبی و قالب های متنوع شعری، همگان راشیفته هنرنمایی او کرده است، افزود: سخنوران و قله های ادب فارسی، هر یک در زمینه ای نام آور و زبانزد هستند اما سعدی ذوق ناب خود را در اکثر قالب ها و انواع ادبی آزموده و به اقرار سخن پژوهان، در همه زمینه ها و قالب ها آنچنان سربلند است که کسی را یارای رقابت با او نیست تا آنجا که سخن سعدی در شعر و نثر قله ای دست نایافتنی به شمار می رود.
استاندار فارس با بیان این که سعدی پژوهان و ادب شناسان بر این باورند که شعر و نثر سعدی ویژگی و زمینه های گسترده ای دارد، اظهار داشت: بدون تردید هر فارسی دان و سعدی دوستی، خود را مدیون سخن سعدی می داند.
صادق عابدین تصریح کرد: یکی از ویژگی هایی که کارنامه ادبی سعدی را درخشان می کند و او را بر چکاد ادب و اخلاق و سخن و شعر می نشاند سهل ممتنع بودن سخن وی است که می توان آن را دشوار آسان نما خواند.
وی افزود: آن هنگام که شعر سعدی را می خوانیم احساس می کنیم واژه ها چه سهل و ساده کنار هم نشسته اند؛ اما وقتی تلاش می کنیم که چونان سعدی شعر بسرائیم و واژه ها را در کنار هم بچینیم و با وزنی روان دست به آفرینش ادبی بزنیم در می یابیم که سخت و دشوار است.
استاندار فارس تاکید کرد: سخن سعدی به سخن همه شبیه است و در عین حال کسی را یارای خلق مانند آن نیست.
نماینده عالی دولت در استان فارس با بیان این که همان گونه که در زبان شناسی، زبان پیوسته در زایش و رویش است و هیچگاه آن را پایانی نیست، سعدی شناسی نیز همواره در رویش و زایش است؛ به گونه ای که هر ساله صدها تالیف در مراکز دانشگاهی ایران و جهان پیرامون سعدی و سخن او نگاشته می شود و نمی توان این موضوع پژوهشی مهم و خجسته را پایان یافته تلقی کرد.
