مُهرستان: کم نیستند در شهرستان های مُهر و لامرد جوانانی که در سطح استان و کشور به موفقیت هایی دست یافته اند و گوشه ای از اتاقشان را با حکم های قهرمانی و مدال هایی افتخارآفرین پر کرده اند ، اما در گمنامی مانده اند. جوانانی که قدرت اراده و سمت نگاهشان از دایره منطقه مُهر و لامرد فراتر بوده است. در اینجا قصد داریم جوانی کم سن و سال را به شما معرفی کنیم که با وجود سن کم موفقیت های قابل توجهی را کسب کرده است ، وی از لحاظ تحصیلی نیز موفق بوده و در یکی از شاخه های پزشکی در حال تحصیل علم است.
در ادامه با سید مرتضی صمدانی ، کشتی گیر نوجوان مُهری به گفتگو می نشینیم.
برای شروع به صورت مختصر خود را معرفی کنید:
بسم الله الرحمن الرحیم؛ ضمن عرض سلام و ادب و احترام خدمت دوستانم در سایت خبری مُهرستان و همشهریان عزیز؛ بنده سید مرتضی صمدانی فرزند سید جلال صمدانی متولد ۱۳۷۵ دانشجوی رشته علوم آزمایشگاهی دانشگاه علوم پزشکی شیراز هستم.
فرزند سوم از جمع شش نفری خانواده هستم و در خانواده ای مشتاق ورزش و علم رشد کرده ام و به همین دلیل از کودکی این دو مورد را سرلوحه زندگیم قرار داده ام.
تاکنون چه مقام هایی کسب کرده اید؟
مقام اول مسابقات نونهالان جام شهید دعایی در سال ۸۶ شیراز، مقام اول رده نونهالان کشتی آزاد استان فارس در سال ۸۶ ، مقام اول رده نونهالان کشتی آزاد و نوجوان شیراز در سال ۸۶ ، مقام اول مسابقات کشتی آزاد استان فارس جام وحدت دوستی سال ۸۹، مقام دوم مسابقات قهرمانی نوجوانان فارس در سال ۹۱ و … را به دست آورده ام.
از چه سنی به ورزش علاقه پیدا کردید و چه ورزشی را انتخاب کردید؟
از وقتی که ۷ سالم بود رشته ژیمناستیک را شروع کردم و بعد از دو سال فعالیت در این رشته با دعوت برادر و عمویم به رشته کشتی روی آوردم.
از نظر خصوصیات اخلاقی ام آنچه که میتوانم بگویم این است که نسبت به برد و باخت حساسم و همیشه سعی کردم از شکست ها، پلی! برای پیشرفت و تکاملم بسازم.
اصلاً چگونه شد که متوجه شدید به ورزش علاقه دارید؟
به نظر من دو عامل برای ورود من به عرصه ورزش موثر بود. عامل اول خانواده است که مشوق اصلی من در ورزش بودند و عامل دوم مربی بنده جناب آقای محسن وزیری که یکی از مربیان خوب در رشته کشتی است و اولین فردی بود که متوجه این استعداد در من شد. وقتی که ۹ سالم بود و تنها ۳ روز بود که به باشگاه می رفتم، تیمی از مازندران برای مسابقه به شهر قم آمد خیلی خوب یادم می آید که آن موقع وزن من ۲۱ کیلو بود و با توجه به اینکه با فنونی که از عمو و برادرانم یاد گرفته بودم وارد تشک کشتی شدم. جالب است بگویم وزن هر دوی ما به ۴۵ کیلو هم نمی رسید، ولی جذابترین کشتی آن مسابقات را رقم زد و مورد تشویق حاضرین در مسابقه قرار گرفتیم ؛ از آن مسابقه بود که مورد توجه مربیان قرار گرفتم و در من انگیزه و علاقه ی وصف ناشدنی شکل گرفت و در ادامه راه آنچه که در ورزش کشتی دارم مدیون حمایت های خانواده و توجه مربیانم از جمله جناب آقای وزیری و آقای منوچهری در شیراز هستم.
ورزش کشتی را به صورت فشرده دنبال می کنید؟
به صورت مداوم نه! بعد از انتخابی تیم ملی سال ۱۳۹۲ ، بصورت حرفه ای کشتی کار نکردم ولی گاهی به ورزشگاه رفته و روی تشک کشتی حاضر می شوم و تقریباً وضعیت بدنی خودم را حفظ کرده ام.
آیا ورزش حرفه ای باعث در حاشیه قرار گرفتن تحصیلات شما نشد؟
نه. اما هر نوع ورزشی حرفه ای قاعدتاً تاثیری در عدم موفقیت کامل تحصیلی دارد. اما اگر با برنامه ریزی دقیق باشد، می توان به هر دو رسید و در هر دو موفق شد.
سعی کردم همیشه با برنامه ریزی جلو برم، که هم در ورزش موفق باشم و هم از درسم عقب نمانم، ولی اگر می خواستم بین ورزش و علم یکی را انتخاب کنم قطعاً آن انتخاب علم است و به همین دلیل بود که تا جایی ک یادم می آید جزء شاگردان اول تا سوم کلاسمان بودم.
غیر از کشتی به چه ورزش های دیگری علاقه دارید؟
بدنسازی و فوتسال را هم دوست دارم. به ورزش های دیگر هم علاقه مندم و بصورت غیر حرفه ای آن ها را دنبال می کنم.
از طرف همکارانم در پایگاه خبری مُهرستان و همه همشهری ها برای شما آرزوی موفقیت های بیشتری دارم و امیدوارم بتوایند کشتی را با جدیت بیشتری دنبال کنید. از وقتی که گذاشتید ممنونیم. قطعاً در آینده بیشتر از شما خواهیم شنید.
ان شاالله
