سید محسن هاشمی » کارشناس مسائل سیاسی

چند ماه است که به صورت مرتب از رسانه های مکتوب و مجازی اخباری را در مورد الحاق استان فارس به دریا می شنویم. در این بین موضعگریها و واکنشهایی را شاهد هستیم که متأسفانه بسیاری از آنها با تعصبی منطقه گرایانه و نگاهی کوته اندیشانه همراه است. برای درک این ویژگیها فقط کافی است که نگاهی به چند مورد از آنها داشته باشیم. در زیر به صورت منصفانه و از نه زاویه دید کسیکه در تلاش است تا موهبتی چون اتصال به دریا را دارا باشد، نقدی به این بیانات و موضعگیریها خواهیم داشت که امیدواریم، بتواند در اصلاح آنها موثر واقع گردیده و به اتحاد و انسجام ملی در راستای توسعه متوازن و هماهنگ ملی کمک شایانی نماید.

به گزارش مهرستان ؛ یکی از نمایندگان محترم مردم شریف استان هرمزگان، در بیانی اینچنین به مخالفت با الحاق استان فارس به دریا از طریق استان هرمزگان پرداخته است: "خداوند به هر استانی موهبتی اعطا کرده است و نباید با رفتارهای سیاسی و تفکرات غیر اصولی موجب تنش و ایجاد التهابات سیاسی و مذهبی در مناطق مختلف کشور شد." تأملی کوتاه در این بیان نشان دهنده اوج نگاه جزئی نگری و منطقه گرایی صرف به جای نگاه ملی و کلان به مسائل دارد. ایشان لطف الهی را بر اساس تقسیم استانی دانسته اند و فراموش کرده اند که خداوند متعال انسانها را فقط بر اساس اعتقاد دینی تقسیم نموده است و از همه آنها به عنوان یک امت واحده نام می برده و همه را در برابر یکدیگر مسئول می انگارند. جالبست که در قوانین بالادستی مانند قانون اساسی نیز این نگاه استانی وجود نداشته و همه کشور به یک چشم نگریسته شده است و تفکیک مناطق کشور از یکدیگر برای خدمت رسانی بیشتر و بهتر در قوانین عادی و حتی آینن نامه های دولتی بوده و هیچ دلیل دیگری نمی توان برای آن یافت. از اینرو باید بیان داشت که این دست موضعگیریها با تقدس دهی واهی، تفکرات غیر اصولی و نگاه سیاسی بر اساس تقسیمات جغرافیایی و سیاسی استانی که بر اساس مقتضیات سیاسی و جغرافیایی کشور است، موجب ایجاد تنش و التهاب در کشور می شود.

یکی دیگر از نمایندگان محترم مردم شریف استان بوشهر در مجلس شورای اسلامی در نطقی خاص و موضعگیری غیر زیبنده، چنین بیان می دارند: "مردم استان بوشهر به هیچ عنوان نگران نباشند، با پیگیری هایی که فارسی ها صورت دادند توانستند مجوز الحاق چهار کیلومتر از استان هرمزگان به این استان را دریافت کنند و بدین طریق حتی یک وجب از استان بوشهر هم انتزاع نخواهد شد". این موضع برای یک نماینده مجلس شورای اسلامی که قسم به رعایت مصالح مردم خورده و یا اینکه بر اساس ۸۴ قانون اساسی نماینده تمام ملت بوده و در برابر همه آنها مسئول است، زیبنده نمی باشد. زیرا واژه هایی مانند عدم وجود هیچگونه نگرانی و یا از آن بدتر عدم انتزاع حتی یک وجب خاک، در مقابل لفاظیها و تهدیدات دشمنان خارجی بیان می گردد، نه در مقابل مردم و مسئولینی که می خواهند از تمامی امکانات کشور برای رفاه مردمش استفاده نمایند، امکاناتی که یکی از آنها بهره گیری از قسمتی اندک و به قول این نماینده عزیز ۴ کیلومتر از خاک یک استان باشد.

آخرین اشاره به موضعگریها را باید به نامه جمعی از شوراهای اسلامی شهر و روستای استان هرمزگان به دکتر روحانی رئیس جمهور اسلامی ایران دانست. مروری بر این نامه و الفاظ بکار رفته در آن باز نشان از نگاهی کوته اندیشانه و غیر منطقی به اوضاع کشور دارد، واژه هایی مانند به شدت عصبانی بودن از تصویب احتمالی این قانون و یا غیر منطقی خواندن مسئولان استان فارس از پیگیری ماجرا و در نهایت استفاده از تعابیر دینی و بیان اینکه دریا نعمت خداوند به مردم هرمزگان است که در مقابل نعمت خوشی آب و هوا به استان فارس اعطا شده است، قدم در همان راه بی منطق و ناصوابی می گذارند که در بالا شرح آن رفت.

اما و چند نکته:

اول اینکه چرا باید اینقدر جزئی نگر بود و بجای دیدن خود در قاب ایرانیت، از دریچه استان، شهرستان و متأسفانه در مواردی مشابه از زاویه یک هویت مستقل روستایی به قضایا نگاه نمود. تقسیمات سیاسی و جغرافیایی دورن کشور بر اساس مقتضیات روز  بوده و همیشه می تواند قابل تغییر باشد. جالبست که نمایندگان محترم مجلس بر اساس اصل  ۷۸ قانون اساسی حتی اجازه جدایی اصلاحات جزئی در مرزهای کشور را نیز دارا هستند، آنگاه در برابر یک درخواست الحاق بخشی خالی از سکنه به استان همجوار خویش اینقدر غیرتمندانه به مخالفت بر می خیزند.

دوم اینکه لازمه پیشرفت ملی و توسعه همه جانبه، همکاری تمامی مردمان کشور با یکدیگر و سهیم نمودن همدیگر در نعمات الهی مختص هر منطقه است، نعماتی که استفاده مشترک از آنها رمز بهشتی کردن کشور است. این امر ضرور در دیگر کشورها مورد استفاده قرار می گیرد و آنها با گذشت از حق منطقه ای خود، به فکر مصالح عالیه کشور بوده و آنگاه در درون کشور ما، آنهم از زبان نخبگان سیاسی و مدیریتی سعی بر تفرقه افکنی بین مردم و مناطق سرزمینی آنها می شود. باید نگاه کرد که چگونه مردم دو ایالت مریلند و ویرجینیا بدون هرگونه چشمداشت و بصورت رایگان پاره ای از سرزمین خود را در اختیار اتحادیه ایالات قرار دادند تا در آن ایالتی جدید به نام واشنگتن دی سی تأسیس گردد. و جالبتر آنکه کنگره آمریکا با تشکر از مردم و مسئولان ایالتی ویرجینیا، سرزمین اهدایی آنها پس داد. برای پی بردن به اهمیت اقدام آنها و کوته اندیشی ما، باید دانست که ایالت در آمریکا بر خلاف استان در ایران، دارای قدرت مستقل سیاسی و مرزهای مشخص جغرافیایی بوده و به نوعی یک کشور مستقل می باشد که از پاره ای حقوق خویش مانند حق مشروعیت بین المللی برای هدفی عالیتر گذشته است.

نکته نهایی اینکه این مطلب قصد توهین به هیچ شخص و مردم استانی را نداشته و فقط در پی آنست که همگان را به داشتن نگاهی کلانتر سوق داده و این مسئله را تفهیم نماید که تعامل و همکاری در استفاده از فرصتهای یکدیگر می تواند توسعه همه جانبه را برای ملت ایران فراهم آورد و باید بجای تقابل با اینچنین خواسته هایی، به تعامل برای دادن امتیاز در مقابل گرفتن امتیاز روی آورد.

——————————————————————————————————————–

اصل‏ هفتاد و هشتم: هر گونه‏ تغییر در خطوط مرزی‏ ممنوع‏ است‏ مگر اصلاحات‏ جزئی‏ با رعایت‏ مصالح‏ کشور، به‏ شرط این‏ که‏ یک‏ طرفه‏ نباشد و به‏ استقال‏ و تمامیت‏ ارضی‏ کشور لطمه‏ نزند‏ و به‏ تصویب‏ چهار پنجم‏ مجموع‏ نمایندگان‏ مجلس‏ شورای‏ اسلامی‏ برسد.