گذری بر تاریخ جنگ به قلم پاسدار بازنشسته حسین امینی -روستای چاهو

بیش از یک سال از پیروزی انقلاب اسلامی نگذشته بود و ایران به جد درگیر مشکلات داخلی و نابسامانیهای بجامانده از رژیم گذشته بود که عراق از فرصت استفاده کرده و بطور مکرر و غیر آشکار اقدام به تجاوز هوایی-زمینی و دریایی به ایران می نمود که مدارک موجود نیز نشان می دهد از تاریخ ۱۳ فروردین سال ۱۳۵۸ لغایت ۳۰ شهریور ۱۳۵۹ جمعا ۶۳۶ مورد تجاوز از جانب عراق صورت گرفت.

در ۳۱ شهریور ماه ۱۳۵۹ ارتش عراق هجوم وسیع و از پیش سازماندهی شده را به داخل خاک ایران آغاز کرد ، هجومی که منجر به یکی از طولانی ترین و خونبارترین جنگ های دنیا و همچنین یکی از دردناک ترین و غم انگیز ترین و در عین حال افتخار آمیز ترین حماسه های تاریخ میهن عزیزمان گردید.

علیرغم این که بنده ۱۴ سال بیشتر نداشتم منطقه هم از نعمت صدا و سیما محروم بود و فقط از رادیو می شنیدم که هواپیماهای عراق فرودگاهای کشور و چندین شهر را مورد حمله قرار داده و بمباران کرده اند ، در فاصله کوتاهی بیش از ۱۴۰ فروند هواپیمای نیروی هوایی ارتش به فرماندهی خلبان شهید فکوری به پرواز درآمده ، بغداد و نقاط دیگری از عراق را بمباران کردند. صدام در اولین سخنرانی در جمع فرماندهان نظامی وعده ی سه روزه ی تصرف پایتخت داده بود ، البته شروع جنگ با پیشروی وسیع و سریع نیروهای عراقی توأم بود لیکن با گذشت زمان هر روز بر شدت و خشونت جنگ افزوده می شد ، پس از چند هفته ، مقاومت مردمی ظاهر شد ، علیرغم تصور ارتش عراق برای پیروزی ، پیشروی در تمامی جبهه ها متوقف شده بود ، هدف ارتش عراق در ابتدا اشغال سوسنگرد ، بستان ، دزفول ، خرمشهر و چند شهر دیگر از خوزستان بود که محقق شد ، بچه ها با دست خالی مقاومت کردند و رعب و وحشت در دل اشغالگران انداختند. گرچه تعداد دیگری از شهر ها به اشغال دشمن در آمد ، لیکن مقاومت دلیرانه این شهرها و مدافعان غیور آن پیروزی برق آسای دشمن را به شکست کشاندند ، محاصره آبادان در ۵ مهرماه ۱۳۶۰ شکسته شد ، سوسنگرد و هویزه آزاد شد عملیات طریق القدس در ۸ آذر ۱۳۶۰ که اولین حضورم در جبهه بود ، این عملیات منجر به آزادسازی شهر بستان شد ، یادم هست در این عملیات در محور سودانیه در حال پیشروی بودیم که به اتفاق همرزمم برادر عباس علیپور از لامرد(محله کهوردان) راه را گم کرده و در محاصره ی عراقی ها قرار گرفتیم ، چون در حال پیشروی بودیم و عراقی ها نیز در حال فرار بودند، توانستیم از دست دشمن فرار کنیم . عملیات فتح المبین از ۱۷ بهمن سال ۱۳۶۰ شروع و ۴۵ روز طول کشید و ضربه محکم و مهلکی بر پیکر ارتش عراق وارد آورد  و باعث آزادشدن مناطقی در غرب کرخه و دور کردن دشمن از دزفول و شوش شد. عملیات رمضان با هدف دسترسی به راه های مواصلاتی بصره انجام شد هر چند که اهدافی به طور کامل بدست نیامد .

۱۰ اردیبهشت ۱۳۶۱ عملیات بیت المقدس در سه مرحله آغاز شد و نهایتاً در تاریخ سوم خرداد ماه خرمشهر آزاد شد که حضرت امام (ره) نیز فرمودند «خرمشهر را خدا آزاد کرد» و در همین سال عراق رسماً شکست را پذیرفت و با دادن تلفات و ضایعات فراوان خرمشهر از لوث وجود دشمن پاکسازی شد. آزادی خرمشهر بحث مفصلی دارد که در این مقال نمی گنجد.

عملیات والفجر مقدماتی در تاریخ ۱۸ بهمن سال ۱۳۶۱ در منطقه جنوب انجام شد. عملیات والفجر ۲ نیز در منطقه حاج عمران و در سال ۱۳۶۲ که بنده شخصاً در آن عملیات حضور داشتم و پادگان استراتژیک حاج عمران آزاد شد .

عملیات پیروز مند خیبر از ۳ اسفند ۶۳ در سه مرحله انجام شد که منجر به آزادی جزایر مجنون و طلایه گردید، هنوز مدتی از عملیات خیبر نگذشته بود که عملیات بدر در تاریخ ۱۹ اسفند ماه ۱۳۶۳ در محور الغدیر و القرنه در خاک عراق آغاز شد که دور نمایی ترسیم کرد و نتیجه آن منجر به فتح فاو گردید، خاطرات زیادی از این عملیات نیز در ذهن دارم که در فرصت های بعدی به آن خواهم پرداخت .

سال ۱۳۶۴ عملیات والفجر ۸ در اوج غافلگیری دشمن آغاز شد ، ۸۰۰ کیلومتر مربع در منطقه فاو به تصرف ایران در آمد ، بیش از ۵۰ هزار عراقی کشته و زخمی شدند ، مسئولیت بنده در آن عملیات توپخانه ۱۳۰ میلی متری بود ، گلوله های زیادی بر سر دشمن ریختیم که صدای دیده بان پشت بیسیم که فرار عراقی ها را گزارش می داد هنوز در گوشم طنین انداز است.

کربلا های ۴-۵-۸ در منطقه شلمچه و شرق بصره انجام شد، رزمندگان خوب به یاد دارند که در سالهای ۶۵ و ۶۶ با پیشروی نیروهای ایران تلفات سنگینی بر ارتش عراق وارد آمد . از همه مهمتر آخرین عملیات، والفجر ۱۰ بود که در جبهه شمالی در منطقه حلبچه انجام شد که این عملیات منجر به بخش وسیعی از استان سلیمانیه عراق شامل حلبچه و دوایجله و خرمال به وسعت ۱۲۰۰ کیلومترمربع گردید ، در همین عملیات صدام مرتکب یکی از فجایع بزرگ قرن یعنی کاربرد وسیع و بی سابقه تسلیحات شیمیایی علیه مردم بیگناه در آن مناطق گردید که متأسفانه بیش از ۵ هزار زن و کودک عراقی از بین رفتند.

در ماههای آخر جنگ حمایت جهانی به اوج خود رسید ، آمریکا وارد صحنه شد و سکوهای نفتی را بمباران کرد ، فرانسه هواپیماهای پیشرفته در اختیار عراق قرار داد ، روس ها مدرن ترین هواپیما های جنگنده (دور پرواز و بلند پرواز) به عراق ارسال کردند ، عربستان و کویت سیل دلار به سوی عراق جاری کردند ، آلمان ها مواد لازم سلاح های شیمیایی در اختیار صدام قرار دادند ، مناطق مسکونی و جبهه ها مورد بمباران شیمیایی قرار گرفت ، امام (ره) از همه این امور مطلع شدند و به این نتیجه رسیدند که قطعنامه ۵۹۸ را بپذیرند هر چند که این کار به منزله نوشیدن جام زهر بود. و سرانجام در سال ۶۷ با پذیرش قطعنامه ۵۹۸ از سوی ایران جنگ ۸ ساله خاتمه یافت و پس از چندی ایران به عنوان پیروز واقعی جنگ معرفی گردید. 

()