مهندس فرضعلی سالاری سردری

آژانس توسعه اقتصاد محلی توانایی و قابلیت تولید و فروش محصولات به صورت پایدار و درآمدزایی به صرفه مورد تجزیه و تحلیل قرار می­دهد. مدیران صنعتی و اقتصادی منطقه، نخبگان علمی و مالی (سرمایه داران)، اتاق­های بازرگانی محلی و اصناف منطقه، به عنوان هسته فکری با تعیین نقشه و برنامه بلند مدت توسعه صنعتی و اقتصادی در دو شهرستان مُهر و لامرد با بررسی موضوعات تجاری مختلف منطقه، ارائه خدمات و در دسترس قرار دادن سرویس حمایتی و منابع اعتباری (تهسیلات)، ناحیه­بندی اقتصادی و صنعتی به صورت ویژه و خاص، تحلیل داده­های تولیدی منطقه که بیانگر گرایش تولید، سطح تولید و سطح خدمات است، تحلیل داده­های مصرفی، سطح سرانه خرید مصرف کنندگان یک محصول یا خدمات خاص، سطح و متوسط (بالاترین و کمترین) میزان درآمد مردم منطقه، راه­های بهبود خدمات به مشتریان و مردم از مهم ترین اولویت ها و برنامه های مورد بحث این آژانس و اتاق فکر می باشد.

آژانس توسعه اقتصادی و اتاق همفکری توسعه اقتصاد محلی، سطح اجتماعی و طبقه اجتماعی، میزان درآمد، تعداد افراد خانوار- سطح درآمد و تحصیلات، نگاه و فرهنگ اجتماع محلی با توجه به نیازهای اقتصادی مورد بررسی قرار می­دهد.

فرآیند توسعه اقتصادی در حوزه شهرستان­های لامرد و مهر وابسته به مجموعه پیوسته­ای از برنامه­ریزی، تصمیم­گیری و مدیریت (سیاست گذاری بهینه نظام صنعتی و تجاری منطقه/مطالعات توسعه ای، مطالعات اقتصادی و صنعتی منطقه) می­باشد. هدف­گذاری توسعه کمی و کیفی اقتصادی صنعتی منجر به توسعه اجتماعی و فرهنگی گردد.

مدیریت توسعه و منطقه ای با برنامه­ریزی توسعه اقتصاد محلی با محوریت قرار دادن تولید بر مبنای مصرف در مرحله اول و در مرحله دوم درآمدزایی (صادرات) متمرکز می باشد.

تعیین سبد تأمین مالی و درآمدزایی با تعیین راهبرد و راهکار روند توسعه صنعتی و اقتصادی منطقه با سرمایه گذاری گوناگون، ایجاد فرصت­های اشتغال و درآمدزایی، لحاظ نمودن اعتبار مالیاتی در مسیر قراردادهای صنعتی، دریافت یارانه توسعه صنعتی منطقه مبتنی بر بازار آزاد (رقابت) با نظارت و هدایت اقتصاد دولتی، فعال و کاربردی نمودن (کارکرد مشخص و معین) صندوق سرمایه توسعه منطقه ای (تعاونی)، بهره گیری از نخبگان مالی بومی منطقه (سرمایه داران/خیراندیشان) در زمینه توسعه صنعتی و ایجاد اشتغال، اجرای برنامه و هدایتی سرمایه گذاری و توسعه اقتصادی و صنعتی منطقه، توسعه خدمات علمی و صنعتی (هدایت) گوناگون در منطقه (ساخت کارگاه و زیرساخت ها/ شبکه کارگاهی و صنعتی)،

نقش اصناف منطقه به صورت همسویی با طرح ها و پروژه ها و بسترهای توسعه ای، اقتصادی، سرمایه ای و فرهنگی و الگوی رفتاری مناسب بر مبنای فعالیت واحدهای تجاری می باشد.

تحلیل یک نمونه ساده از مباحث مرتبط با اتاق فکر توسعه منطقه ای: دست فروش ­های حاشیه مزارع کشاورزی به صورت فصلی و فروشندهای سیار ماشینی در ورودی و خروجی و میادین اصلی شهرها بر مبنای میزان ترافیک و عبور و مرور وسایل نقلیه (میزان تراکم و تمرکز جمعیت) با میزان فروش و درآمدزایی یک بنگاه اقتصادی خرد و کوچک مورد بررسی قرار می­گیرد که بیانگر ارتباط مستقیم بین این پارامترها می­باشد.

کارکردها و عملکردهای دیگر متغییرهای نظیر زمان (ساعت) موقعیت، فضای فرصت و فضای شهری همانند نرخ اجاره، نرخ عوارض، پارکینگ و … در فعالیت­های اقتصادی محلی و فروش مؤثر می­باشد. دکه یا فروشگاه­های حاشیه جاده در بر خیابان­های اصلی که مدت بیشتری باز می­باشند و به ارائه خدمات و فروش محصولات و تولیدات گوناگون می­پردازند تعداد مشتری و خریدار بیشتر دارند و در نتیجه درآمد بیشتری کسب می­کنند که این فرهنگ تجاری فروش باید به فرهنگ تولید نیز انتقال بیابد.

شناخت قابلیت­های درونی منطقه و فرصت­های بیرونی با ارائه برنامه­های مدون جهت استفاده درست از آن­ها می ­تواند وضعیت کنونی منطقه را بهبود بخشد. برنامه ریزی منطقه ای و ناحیه ای کوششی مستمر، ساختار یافته، منظم، منطقی و علمی مبتنی بر محیط داخلی و خارجی با رویکرد آینده نگری است که انتخاب بهترین روش به منظور رسیدن به هدفی خاص (استفاده حداکثر استفاده از منابع موجود) در راستای بالا بردن سطح زندگی مردم با اتخاذ تصمیم­ها و سیاست­گذاری­ اساسی و عملیاتی نمودن آن­ها و انجام فعالیت­ها همراه می باشد.

توسعه اقتصادی فرایندی است؛ که در طی آن، شالوده های اقتصادی و اجتماعی جامعه  دگرگون می شود، به طوری که حاصل چنین دگرگونی و تحولی در درجه ی اول، کاهش نابرابری های اقتصادی و تغییراتی در زمینه های تولید، توزیع و الگوهای مصرف جامعه و بهبود کیفیت و سطح زندگی مردم خواهد بود، بنابراین امروزه توسعه اقتصادی تنها در چارچوب تئوری خالص اقتصادی مورد توجه نیست.

بخش صنعت به دلیل ارتباطات گسترده ای که با سایر بخش­های اقتصادی دارد، در توسعه صنعتی نقش مؤثری ایفا می کند.  توسعه صنعتی موجب رشد و پویایی سایر بخش ها می گردد. تولید به شیوه صنعتی منجر به افزایش کار، افزایش بهر وری (کشاورزی)، می شود و این امر در زمینه استفاده از حداکثر منابع کمیاب (معادن) را در منطقه فراهم می کند.

مدیریت برنامه­ریزی توسعه اقتصادی و صنعتی منطقه به منظور تهیه طرح و برنامه (نقشه) توسعه صنعتی و اقتصادی جنوب فارس با تشکیل و فعالیت کارگروهای هماهنگ و مشترک دو شهرستان و با راهبرد پیشرفت و پیشبرد صنعتی منطقه ای بر مبنای تفاهم بین ساختار مدیریت و کمیته برنامه ریزی بین دو شهرستان لامرد و مُهر با تکیه بر توان محیط انسانی، طبیعی و فیزیکی می باشد که بر این اساس، برنامه­ریزی راهبردی و برنامه­ریزی عملیاتی (فیزیکی-اجرایی- عمرانی) در کنار هم قرار گیرند.

رویکرد اصلی در توسعه منطقه با مطالعات شناختی از دو حوزه شهرستان مُهر و لامرد اشتغال و توسعه پایدار منطقه ای در قالب برنامه ریزی اقتصادی و صنعتی در سطح محلی با حمایت و همیاری از فعالیت های اشتغال زا و با توسعه خوشه های کسب و کار صنعتی (نفت، گاز، پتروشیمی و منابع معدنی و-صنایع انرژی و بر انرژی- توان بالای شهرستان های لامرد و مُهر در توسعه و استفاده از انرژی خورشیدی) با توجه به شرایط اشتغال و کار حاکم بر منطقه، توسعه خوشه­های صادرات محور با کشورهای حوزه خلیج فارس و وجود فرودگاه جم، لامرد و عسلویه در منطقه، خوشه­های کارگری (حمایت، آموزش و رضایت شغلی)، توسعه­ای و شبکه­ای فعالیت­های تعاون محور و توسعه خوشه کشاورزی محور و صنایع وابسته امکان پذیر می باشد.

سیاست گذاری مناسب در راستای پیشرفت و توسعه منطقه و تغییر سرنوشت آن (نگاه راهبردی) از طریق تبیین دقیق توان­های صنعتی و اقتصادی منطقه و اجرایی و عملیاتی نمودن آن­ ها نظیر تعریف سایت و مکان گزینی شهرهای جنوبی استان فارس در سند آمایش تجاری کشور در جهت نقش تجاری با تکیه و تأکید بر شهرهای کوچک جنوب کشور می توان در حماسه اقتصادی و توسعه اقتصادی منطقه مهم جنوب کشور (ضلع طلایی صنعتی و اقتصادی/ نفت و گاز؛ مربع طلایی و درآمدزایی جنوب کشور/ چهار نقطه) و بهره گیری از توان های محیطی مؤثر باشد.

با در نظر گرفتن توان ها و ظرفیت های اقتصادی و صنعتی ناحیه جنوب استان فارس (شهرستان های لامرد و مُهر فرآیند توسعه ای و بهره­گیری از آن ها در جهت توسعه صنعتی و اقتصادی منطقه و همچنین موقعیت مناسب همجواری با منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس جنوبی (PSEZ) Pars special economic zone در شرق بوشهر به عنوان بازار مصرف داخلی منطقه (با توجه به تمرکز فعالیت­های صنعتی در شهرستان کنگان و شهرستان عسلویه و عدم ادامه فعالیت های خدماتی و کشاورزی) و بازار مصرف خارجی (کشورهای حاشیه خلیج فارس) و مسیر کوتاه ارتباطی (بین راهی) و پیوند دهنده سه استان فارس، بوشهر و هرمزگان، ارتباط مستقیم با شهرهای میانی استان فارس، دوری از مراکز استانی و نبود شهر بزرگ با جمعیت بیش از دویست هزار نفر در منطقه، وجود نیروی متخصص و تحصیل کرده در شهرستان­های مُهر و لامرد و همچین محدوده و لایه حمایتی ارائه دهنده خدمات رفاهی و تفریحی به منطقه ویژه پارس جنوبی؛ راهبردهای زیر در زمینه اشتغال، درآمدزایی و توسعه اقتصادی و گسترش انواع فعالیت های صنعتی منطقه در واقع می توان پیشنهاد کرد که؛

تمرکز مدیریتی (کارگروه صنعت و معدن) بر توسعه و فعال نمودن اقتصادی و صنعتی شهرک های صنعتی شهرستان لامرد، مُهر و گله دار و صنایع روستایی، کارگاه های صنعت و معدن منطقه، کارگاه های کوپک تولیدی و متوسط، کارگاه های خدمات فنی کوچک، کارگاه های تعمیراتی لوازم برقی (یخچال و کولر)، کارگاه خیاطی، ساماندهی و سازماندهی کارگاه صنایع  سبک و صنایع دستی و ایجاد بازارچه­های مرتبط به آن.

مناطق جنوبی ایران به ویژه حوزه مورد بررسی به عنوان کانون کار و کانون شغل (مدیریت، برنامه ریزی و بهره وری) توان تبدیل به کانون تجارت و صنعت (تأمین کالا و خدمات به صورت راسته ای و رسته ای) دارد. راه اندازی صنایع متناسب با ظرفیت­های منطقه (مکان های اشتغال)، حل مشکل فقر و بیکاری در منطقه و شناسایی مزیت­ها توسط مسئولین در سطح منطقه یکی از اهداف جهاد اقتصادی/ حماسه اقتصادی و اثرگذار در توسعه اجتماعی است.

توسعه فعالیت­های تجاری- بازرگانی در سکونتگاههای شهری منطقه (شهرهای لامرد، اشکنان، اهل، علامرودشت، مُهر، وراوی، خوزی، گله­دار و اسیر)

سازماندهی مراکز تجاری و مراکز خرید از توان­های بالقوه شهرهای جنوبی استان برای ایجاد اشتغال و درآمدزایی می­باشد که با هدف توسعه تجاری با اهداف فرعی مربوط به فعالیت­ها و زیر خوشه­های تجاری- تقویت تجارت، تأمین تجارت، تأمین فرصت­های جدید سرمایه­گذاری، تأمین حمایت (وام+زمین) و سیاست­های (تصیم­گیری) حمایتی و هدایتی، عوامل هزینه ساز مستقیم و غیر مستقیم (توسعه بهداشتی، تأمین سلامت و امنیت سرمایه­گذاری) و بودجه­بندی به عنوان مهم­ترین ابزار اجرایی برنامه­های توسعه شهری می­باشد. که از طریق مطالعات امکان­پذیری «امکان سنجی» و روش فن سود و هزینه می­توان به ان دست یافت و برنامه­های توسعه شهری اجرا نمود. هزینه­های اجرایی مربوط به تأمین عملکردها و فعالیت و اجزاء و عناصر شهری سرمایه و بودجه اجرایی شامل کارکنان و مشاوران نیز بایستی مد نظر قرار گیرد.

اهمیت دادن به فعالیت­های اقتصادی شهروندان و واگذاری استقلال کاری به آنان و ارائه آموزش­های گوناگون مهمر منجر به بازخود منابع مالی (درآمد) و نتیجه­گیریoutcome feed back  به اقتصاد منطقه و توسعه اقتصادی و صنعتی منطقه می­گردد.

گسترش صنایع پایین دستی و صنایع سبک در راستای توسعه اقتصادی و صنعتی منطقه با حمایت، هدایت و فرآیند تشویقی و تجمیعی و افزایش میزان تولید و فعالیت

صنعت پایه و اساس توسعه اقتصادی مناطق می باشد در این مسیر صنایع کوچک (مناسب ترین گزینه توسعه صنعتی و اقتصادی منطقه) موتور توسعه صنعت می باشد.

سیاست مهم و محوری در فرآیند توسعه صنعتی منطقه بایستی در پیش گرفتن سیاست گسترش صنایع کوچک و خود اشتغالی (حداکثر ۵۰ نفر نیروی کار و ۵۰۰ میلیون ریال سرمایه) و متوسط با تکیه بر داده ها و منابع محلی و تکنولوژی ساده (اصل نیازمندی) بر مبنای توسعه زنجیره های مرتبط تولیدی (صنایع اقماری وابسته و پیوسته) و هماهنگی و برابری صنایع «سرمایه طلب» و «کار طلب» باشد.

در تحلیل اقتصاد خرد منطقه با توجه به بهبود وضعیت درآمد خانوارها به واسطه اشتغال در شرکت­های منطقه انرژی پارس (سایت یک و دو) و پارسیان مُهر و همچنین فعالیت افراد منطقه در کشورهای عربی حوزه خلیج فارس از زمان های گذشته تا کنون (قدمت و پیشینه تجارت در منطقه به سفر مردم به کشورهای حاشیه خلیج فارس جهت کسب درآمد)، میزان سرمایه در گردش در شهرستان بالا رفته منتهی این نقدینگی و سرمایه بالای مردم منجر به شکل گیری بنگاههای اقتصادی و تجاری در حد مطلوب و ایده آل نشده است.

رویکرد تجاری کردن کشاورزی و صنایع وابسته به آن نظیر احداث کارخانه بسته بندی سبزیجات به صورت خشک و پودر سبزی با توجه به قابلیت منطقه در کشت انواع گوناگون سبزیجات و همچنین تولیدات گیاهان دارویی، پیش رو گرفتن سیاست و فرآیندهای تشویقی- تجمعی، تأمین نیازهای پایه و زیرساختی، سرمایه­گذاری تولیدی و مولدی، ایجاد شهرک صنعتی، توجه به اهمیت پیوندی روستاها و شهر در اقتصاد منطقه، ایجاد بازار برای کالاهای کشاورزی و دامی (تولید گوشت، فروش دام و طیور) منطقه و گردشگری تجاری می­تواند در توسعه منطقه اثر گذار باشد.

اقتصاد مکانی ناحیه جنوبی استان فارس متکی بر مشارکت اقتصادی مردم با ادغام در اقتصاد فرا منطقه­ای و قطب رشد پارس جنوبی و ورود به مرحله صنعتی بهترین حالت برای امکان این تحقق می­باشد.

جلب سرمایه بخش خصوصی و مشارکت اقتصادی افراد سرمایه دار بومی خارج از منطقه و افراد غیر بومی، حمایت، هدایت و تشویق کارآفرینان، آموزش و افزای ش دانش، امکان تنوع و انعطاف در تولیدات صنعتی، توسعه صنایع تبدیلی و غذایی متکی بر محصولات تولیدی شهرستان با اولویت صنایع متوسط فرآوری محصولات کشاورزی (گندم- ماکارونی، کارخانه های بیسکویت و کیک) – کارخانه آبمیوه گیری (تولید مرکبات)-آبلیمو، تولید خرما- توسعه کشاورزی تجاری و دامپروی (شهرک دامپروری)، سرمایه گذاری در بخش معادن منطقه

نقش روستاها در توسعه صنعتی منطقه و ایجاد صنایع تبدیلی وابسته به محصولات کشاورزی