فرهنگ، مهم ترین جلوه و نماد بیرونی و خارجی از انسانیت بشر است. از این رو شخصیت هر کسی را براساس فرهنگ وی می سنجند. هم چنین فرهنگ هر جامعه به عنوان مهم ترین معیار سنجش و داوری درباره آن جامعه و بیانگر میزان رشد و تکامل آن در مسیر درست کمالی به شمار می آید. بر این اساس دین اسلام به مسایل فرهنگی بیش از هر مسئله دیگر بها داده و آموزش و پرورش انسانی را در این مسیر مورد توجه و اهتمام ویژه قرار داده است.
بسیاری از رفتارهای فردی و اجتماعی همواره نیازمند بازسازی و بهسازی است؛ زیرا به علل درونی و بیرونی، انسان گرایش های افراطی و تفریطی پیدا می کند که خود عامل مهم کژروی انسان است. تأکید بر اعتدال و میانه روی در همه حوزه ها و ارایه مسیر کمالی به نام راه راست و صراط مستقیم از آن روست تا همواره با معیار و میزانی، جلوی کژروی ها گرفته شود.
یکی از روش های دین اسلام برای فرهنگ سازی درست و سازنده، ارایه الگوی مناسب در همان زمینه است تا به عنوان معیار و ملاک داوری همیشه در جلو چشم باشد.همچنین با توجه به این که انسان موجودی مقلد است و بسیاری از تجربیات و دانش های خویش را از طریق تقلید می آموزد و یا به دیگران و نسل های دیگر منتقل می کند می توان گفت که الگوسازی امری مهم و اساسی است.

البته همین مسئله تقلید عامل مهمی در گمراهی بشر است. از این رو قرآن به عنوان سند الهی که برای راهنمایی نوع بشر نازل شده است از تقلیدهای کورکورانه و به دور از عقلانیت و مشروعیت باز می دارد. به این معنا که همین عامل انتقال تجربیات و دانش ها از نسلی به نسلی دیگر، خود مهم ترین عامل بازدارندگی انسان از رشد و کمال و عقب افتادگی بشر قرار می گیرد در صورتی که به درستی از این توانمندی و ظرفیت بشری استفاده نشود.
همان گونه که انسان نیازمند آموزش و تربیت است، نیازمند الگوسازی مناسب و سالم نیز می باشد. تقلیدگر ایی بشر موجب می شود تا خود الگویابی کند و در جست وجوی الگوی زندگی برآید. اگر در این میان الگوسازی مناسب و درستی انجام نشود، این ظرفیت و توانمندی بشر یا هرز می رود و یا آن که عامل بازدارنده و عقب افتادگی شخص و یا جامعه می شود.
از این جاست که مسئله الگوسازی مناسب و درست خود را بر جامعه تحمیل می کند.

انسان ها برای این که به شخصیت درست و سالم دست یابند و در مسیر کمالی و رشد، حرکت کنند باید الگوهای مناسبی را دارا باشند. براین اساس اصلاح دایمی الگوها برای ایجاد فرهنگ سازی مناسب به عنوان یک ضرورت خود را بر جامعه و خانواده تحمیل می کند.همایش ملی ریحانه النبی با یاد زهرای اطهر (س) برنامه ریزی شده و تلاش بر این است که با تکیه بر فرهنگ عترت و عصمت در تمامی زمینه های فرهنگی مختلف به بررسی مسایل بپردازد. این همایش شامل بخشهای زیر می باشد:

• ·       دومین همایش ملی دوسالانه ریحانه النبی با عنوان “نهج البلاغه در آراء و اندیشه های اسلام شناسان”
• ·       دومین جایزه ادبی ریحانه
• ·       جشنواره دانش آموزی قرآن کریم
• ·       برنامه های فرهنگی هنری و گردشگری
• .       جشن های مردمی کوثر