همه می دانیم درد ما هرمزگانی ها فقط وفقط مشکل الحاق گاوبندی نسیت مشکل خیلی خیلی عمیق تر از الحاق گاوبندی است .از جمله این دردها چپاولگری هایی است که سالهای اخیر خیلی ساکت وبی سرصدا بدون اطلاع مردم در مورد مس فاریاب و فولاد هرمزگان و صنایع غرب استان و…صورت گرفت که به دنبال آن نیروی بومی ما بیکار شد وغیر بومی ها جای هرمزگانی ها را گرفتند وتنها چیزی که گیر مردم بومی آمد دود وآلودگی وبیماریهایهای ناشی از آلودگی کارخانه هابود ….چپاولگری ها در کیش وقشم که هم اکنون حیات خلوتی شده برای تهرانی ها …..چپاولگری در بودجه های استان :اختصاص بودجه استانمان به استانهای دیگر به عنوان مثال یکی از استاندار های پیشین ( استاندار ..(حذف متن).. ) بودجه استان را دودستی تقدیم ..(حذف متن)..کرد و به جای رفع گوشه ای از زخم های استان محروممان آن بودجه به ا..(حذف متن).. برده شد وتبدیل به پارک بزرگی شد تا یک پارک دیگر بر صدها پارکی که ..(حذف متن).. هاداشتند اضافه شود در حالی که ما بندرعباسی ها در آن زمان فقط پارک دباغیان را داشتیم …هم اکنون تمام محلات قدیمی بندرعباس که عموما بومی هستند و۸۰درصد بومی ها در این محلات زندگی می کنند در اسف ناکترین وضعیت ممکن بدور از امکانات شهری (امکانات این محله ها به اندازه امکانات کوره دهات های فارس هم نمی رسد ) با محرومیت بسیار شدید بدون حتی یک خیابان کوچک در محله زندگی می کنند محلاتی مثل محله نایبند جنوبی کمربندی سیم بالا شهناز و… کافی است سری به این محلات بزنید ….به دلیل همین محرومیت ها ست که مردم هرمزگان نتوانسته اند به خوبی پیشرفت کنند و زبان گفتار مشکلات را نداشته باشند ….به نظر می رسد * بعضی ها * از پیشرفت کودکان هرمزگانی واهمه دارند که نکند همین پابرهنه گان اگر روزی محرومیت هرمزگانی ها برداشته شود (تحریم ها لغو شود) همین کودک هرمزگانی در کنار امکانات براحتی درس بخواند پیشرفت کند وخدای ناکرده زبان صحبت وگلایه در بیاورد حق خواهی کند وبرای ما شاخ شود وما نتوانیم به اهدافی که در سر داریم برسیم …ماشدیم مثل آن فلسطینی مظلوم که ازهر طرف توسط (….)محاصره شده ایم هرروز شاهد زورگویی بیشتری هستیم هر روز محرومیت جدیداعمال میشود وبا هر ترفندی شده جلوی پیشرفت کودکانمان را میگیرند …….