عبدالله غلامی » بی تردید ماندگاری پر نفوذ سنت دینی که محمد بن عبدالله –درود خدا براو باد- بنا نهاد دلالت بر حقانیت ،صدق ونجات مندی گفتمان وحیانی وی دارد. اقرأ ،تعلیم عشق هست و پاسخ به شور وشیدایی و نقطه اتصال و تماس وجد و حال آن انسان فرا زمینی با معشوق ،آغاز طریق عشق ،که همانا بعثت است.

گمانی نیست چرایی دوام نام آن بزرگ مرد ومحبت وی که پیوسته در درازای تاریخ قلوب بشر را به تسخیر خود در اورده ،ارمغان های ایینی – مناسکی تماماً نبوده بلکه ذوق وشیدایی روحانی است که ایمان آنی را بر قلب انسان عارض می نماید، و این است تحفه محمد در طریق عشق به خاکیان، تا ره سوی افلاکیان برند.

اری؛بعثت محمد (ص) یعنی سر اغاز مکتب عشق .آن سان که اباذر و سلمان را شیفته آیین عشق نمود و فرسنگ ها از فرس آنان را در طلبش فرا خواند و اویس اندر قرن نادیده مفتون گفتمان «اشد حبا لله»نمود . انچه امروزه انگیزاننده مردمان بیشماری است که به کوی دوست در حجاز می برد به یقین نمی تواند سوای از شور و شیدایی باشد که نبی بزرگوار اسلام از برای آن مبعوث گردیدند.